í vestri skín sólin

Er ég kem heim í Búðardal....

2006-06-06T05:04:00.000-07:00

Komin til landsins og ég elska kalda vindinn.
Er að hugsa um að kaupa viftu á stærð við húsið okkar úti og setja út í garð þannig að mollan úti fái að kynnast íslenskum vindum.

Endilega hafið samband ef þið viljið hitta okkur hjónin.
Notum heimasíma foreldra okkar eða netið.

Gerður og Hannes

FFKÉKFFF

2006-05-22T09:48:00.000-07:00

Það sem hefur drifið á daga okkar síðan síðast

-fórum í þrjú afmæli
-fékk bréf frá skattinum í USA og þarf að borga $21 í skatt
-keyptum Nissan Sentra,2002 árgerð, gull/silfraðan fjölskyldubíl
-ég sólbrann á öxlum og hnjám
-kláruðum íslenska nammið okkar
-fékk lánað selló fyrir sumarið hjá japanska vini okkar Kenji. Ágætt að hafa eitthvað annað fyrir stafni en að vinna, prjóna við sundlaugarbakkann og fara á ströndina
-fengum lánað hús í sumar í Westwood, risastórt með góðum garði fyrir grill (tilvísun í komment Hannesar: Já og með konu sem þrífur, manni sem tekur til í garðinum og öryggisvörðum sem vakta húsið á nokkra tíma fresti-m.ö.o. frekar flott)
-fórum á Madonnutónleika. Vá, flottasta sýning sem ég hef séð og Hannes var dolfallinn. Hvet alla sem hafa tök á að sjá túrinn að skella sér. Hannesi langaði strax að fara aftur en ég held aðallega að því að hann varð svo skotin í Madonnu.

-Gerður

Mannanöfn

2006-05-12T10:55:00.000-07:00

Það má víst skýra barn sitt Bambi en sem betur fer hefur Mannanafnanefnd hafnað nafninu Engifer.

Mannanafnaskrá Dómsmálaráðuneytisins er skemmtileg lesning:
http://www.rettarheimild.is/mannanofn

-HH

Að baka dapra

2006-05-11T22:32:00.000-07:00

"Abakadapa, abakradaba, abak... , adaprabaka, að baka dapra...."

Ekki vissi ég þetta en Gerður virðist eiga mjög erfitt með að fara með hina fornu töfraþulu abrakadabra. Þetta hjónaband kemur stöðugt á óvart... að sjálfsögðu á góðan hátt.

Tók hana í smá þjálfun og nú er hún búin að ná þessu ansi vel og hleypur um íbúðina með sleif sem töfrasprota sveipuð gulu strandhandklæði.

-HP

Heimildamynd um Frank O. Gehry

2006-05-11T17:17:00.000-07:00

Það mætti halda að ég væri á prósentum hjá herra Gehry því þetta er líklegast í þriðja skiptið sem ég skrifa eitthvað um hann. Rétt í þessu var ég að komast að því að Sidney Pollack er búinn að gera heimildamynd um þennan stórskemmtilega arkitekt. Reyndar er myndin frá síðasta ári svo þetta eru ef til vill ekki nýjar fréttir fyrir aðra en mig. Vona svo sannarlega að við skötuhjúin fáum tækifæri til þess að sjá myndina hér í borg glyssins. Geri ráð fyrir að Laemmle's Playhouse 7, artí-bíóhús í göngufjarlægð, bregðist okkur ekki frekar en fyrri daginn.

-HH

PS fyrir Gerði, Vigni bróður og aðra áhugasama: Trailer fyrir Sketches of Frank Gehry

Stutt kveðjuför... en kem fljótt aftur

2006-05-08T17:38:00.000-07:00

Þá er ég kominn aftur til Kalíforníu eftir stutta heimsókn til Íslands til þess að kveðja afa minn. Lenti að morgni fimmtudags í Keflavík og flaug síðan þaðan aftur um miðjan sunnudag -- búinn að eyða samtals tæpum 30 klukkustundum á ferðalagi fram og til baka. Þetta var meira en þess virði og nauðsynlegt að vera með fjölskyldu sinni á svona stundum. Mikið var gaman að hitta alla og sérstaklega þau sem búa í Noregi þótt að aðstæður hefðu getað verið ákjósanlegri. Við Gerður höfum ákveðið að heimsækja þau og æskuslóðir afa Gerðar í Harðangursfirði innan fimm ára svo ef einhver ykkar Noregsbúa les þetta skuluð þið endilega minna okkur á þetta loforð!

Annars er stutt í að við komum aftur til Íslands eða rúmar þrjár vikur. Óskum eftir boðum í ísbíltúra og sundferðir.

-HH

Hvítir mávar...dada...

2006-05-06T08:41:00.000-07:00

Þar sem ég bý syngja framandi fuglar fallega söngva á hverju kvöldi. Það er eins og borgarstjóri Pasadena sé að blasta einhverri nýaldartónlist en það er samt ekki raunin. Á hverju kvöldi er mér boðið á gylltar strendur og á hverjum morgni er ég vakin upp við bílanið og öskrandi þjófavarnarkerfi bílanna í grend. Helgin verður strembin og vinnusöm eins og vikan sem er að líða. Hannes er á Íslandi vegna skyndilegs fráfalls afa síns og nafna, Hannesar Helgasonar, en hann mun snúa til baka í páfagaukshljóminn annaðkvöld.
Á mánudaginn líkur önninni hjá mér sem þýðir að næstu vikum verður eytt í sundlauginni á milli þess sem ég stekk í vinnuna. Ég hlakka til.

-Gerður

Í boði Lancome

2006-05-03T19:08:00.000-07:00

Hvað gerir maður þegar maður er stressaður vegna tímaskorts á verkefni sem á að skilast á mánudaginn? Jú, maður fer í Macys og lætur förðunarfræðinga nudda á sér hendurnar með dýrindiskremum á meðan bandarískir yfirförðunarfræðingar Lancome þvo á manni húðina og farða síðan eftir nýjustu sumarlínu. Jú það var gaman í dag í Macys og er ég ekki frá því að það mun vera auðveldara að vinna verkefnið í kvöld. Hvar væri maður án nýju sumarlínunar? Fyrir þessa dýrindis þjónustu var maður samningsbundinn Lancome og þurfti að kaupa hjá þeim þrjár vörur. Ónei, þá var illt í efni. Keypti góð krem og maskara, hefði auðveldlega getað sleppt mér og keypt nýju línuna og eytt 20.000 kalli en sleppti því í þetta sinn því jú maður fer víst vel með peningana sem maður á ekki. Sem betur fer var afgreiðslukonan rússnesk og þekkti erfiða tíma, með sakleysislegu brosi mínu endaði hún með því að gefa mér 12 Lancome augnskugga ásamt fleiri hlutum. Á ögurstundum í ameríkunni er gott að hafa stór blá augu og hreim.

My personal look from Lancome-Paris:

-Gerður

Sex trommarar, sól og steikjandi hiti

2006-05-01T17:53:00.000-07:00

Helgin var sólrík og góð. Hófst á 8 tíma prófi hjá mér sem byrjaði kl.2 aðfaranótt laugardags og lauk kl. 10 á laugardagsmorgninum. Hefði þurft meiri tíma enda áttaði ég mig á því að heili minn er mun seinni til á nóttunni heldur en á daginn.
Laugardeginum eyddi ég síðan svefndrukkin í steikjandi hita og sól sem endaði síðan í dýrindis máltíð hjá vinum okkar sem buðu okkur í mat. Sunnudagurin var sá sami, sól og steikjandi hiti, hjólatúr, ísferð og matarboð hjá vinum. Nema án svefnleysis.

Það er gott að finna að sumarið er hafið hér í Kaliforníu. Ég er sólarstelpa.

En nóg um það. Hér er mynd sem allir ættu að sjá. Hún er sænsk, 15 mínútna löng og mjög kúl. Fyrir alla sem hafa áhuga á hárblásurum, saltstaukum og tónlist ættu að setjast niður og njóta. Farið inn á meðfylgjandi link og smellið síðan á linkinn watch film.

Tónlist fyrir eina íbúð og sex trommara

-Gerður

Ég er að verða neónappelsínuhærður!

2006-04-24T23:25:00.000-07:00

Lá í sófanum með henni Gerði minni að hlusta á Love and Hate með Leonard Cohen þegar hún skyndilega hrópaði: "Ég fann neón-appelsínugult hár á höfðinu þínu!" Ef grá hár teljast ellimerki hvað er þá þetta?! Gerður kippti hárinu af höfði mínu og þegar ég bar það upp að ljósinu frá standlampanum fannst mér liturinn jafnvel jaðra við gull eða háglansandi brons.

-Hannes

Framhjáhald

2006-04-20T17:53:00.000-07:00

Geta systur haldið fram hjá hvor annarri? Kannski? Ef þær gera það, þá er allaveganna gott að gera slíkt hið sama svo biturleikinn verði ekki að óbærilegur.

Hildur systir hringi í mig um daginn og tilkynnti mér að hún hafi keypt miða á Madonnu tónleika í París í sumar. Vá ansi gott. Hún var samt eitthvað smeik og sagði mér að henni liði pínu eins og hún hafi haldið fram hjá okkur systrunum því hvað er meira stelpu- og systralegra en að skella sér til Parísar á Madonnu tónleika?
Hmm...allaveganna vissulega varð ég abbó að heyra af þessum undirlæðishætti systur minnar þannig að tveimur dögum síðar gerði ég slíkt hið sama. Settist fyrir framan tölvuna á sunnudagsmorgni og fjárfesti í 4 miðum á fyrstu tónleika hennar í heimstúrnum sem verða haldnir 21.maí næstkomandi hér í LA. Jíbbýkóla!!! Fannst það frábært þangað til að ég áttaði mig á því að ég þurfti bara einn miða en ekki fjóra. Ég hef allaveganna staðið mig mun betur í framhjáhaldinu heldur en hún systir mín-fjórfalt framhjáhald er mjög gott. Abbóboltinn er sendur yfir til hennar.

Vídjógláp

2006-04-18T10:13:00.000-07:00

Ég heiti Hannes og ég er vídjófíkill. Í kuldanum hef ég leitt Gerði út í þessa vitleysu en með vorinu tek ég mér tak.

Við höfum verið heldur dugleg við að horfa á kvikmyndir síðustu vikurnar. Byrjuðum með áskrift hjá Netflix sem er DVD-leiga þar sem myndirnar eru sendar heim til þín í pósti. Sérhver notandi er með sitt svæði á heimasíðu Netflix þar sem hann getur valið myndir sem hann vill leigja og eru þær settar í röð sem má síðar breyta. Síðan sendir Netflix myndirnar í pósti, 1,2,3 eða fleiri (fer eftir tegund áskriftar) og þegar búið er að glápa á mynd er hægt að senda hana til baka í sama ófrímerkta umslagi og hún kom í. Um leið og Netflix fær myndina aftur sendir hún næstu mynd sem var valin. Við borgum 10 dollara á mánuði og megum vera með eina mynd í senn, svo með góðu móti getum við horft á 4 myndir í hverjum mánuði sem er miklu meira en nóg fyrir okkur. Við horfum annars ekkert á bandarískt sjónvarp, sem er fullt af rusli og auglýsingum, svo ég fæ aðeins minna samviskubit fyrir vikið.

Það gefst ekki mikill tími þessa dagana til þess að horfa á kvikmyndir svo við segjum örugglega upp áskriftinni fljótlega. Erum áskrifendur að The New Yorker og fengum ókeypis áskrift af Times svo það verður líka að gefast einhver tími til þess að lesa um heimsmálin.

Við erum orðnir miklir Hitchcock aðdáendur og mælum eindregið með "Rear Window" og "Dial M for Murder".

Gleðilega páska...

2006-04-16T13:29:00.000-07:00

Sit með 325 g af súkkulaði fyrir framan mig. Er hægt að vera annað en glöð.
Maður spyr sig af hverju páskarnir eru ekki á hverjum degi. Ég er enn ekki búin að átta mig á svarinu. Ég er hömlulaus í súkkulaðiáti og einhvernveginn hef ég það á tilfinningunni að ég vakni í fyrramálið dekkri á hörund en venjulega. Eins gott að sólin verði ekki sterk á morgun, mér er illa við að bráðna.

Stundum getur heimurinn verið of grimmur

2006-04-10T15:16:00.000-07:00

Vinur minn sendi mér póst fyrir örfáum mínútum um saklausa ferðalanga sem týndust fyrir nokkrum mánuðum í Bólivíu. Kunningjar okkar Gerðar hér við skólann þekktu einnig þetta fólk persónulega og höfðum við fyrir einhverjum vikum fengið fréttir af þessu í gegnum tölvupóst frá skólayfirvöldum og vinum en þá var ekki vitað um afdrif þessa fólks.

Eftir lestur póstsins og heimsókn á heimasíðu sem sett hefur verið upp
vegna þessa máls vöknuðu ótal spurningar hjá mér. Sjaldan hefur saga snert mig jafn djúpt og minnt mig jafn mikið á að mínir nánustu skipta mig öllu máli í lífinu. Mér varð hugsað til alls fólksins sem ég þekki sem hafa farið í ævintýraferðir til framandi landa til þess að víkka sjóndeildarhringinn og síðar fræða samlanda sína og vini. Mannelskandi fólk líkt og þessir ferðalangar í Bólivíu.

Ég veit ekki afhverju ég er að skrifa um þetta á þessu bloggi okkar Gerðar en mér fannst ég vera tilneyddur að votta þessu fólki virðingu mína og um leið fá fjölskyldu mína og vini til þess að íhuga ástandið í latnesku Ameríku. Ef þið hafið áhuga að fræðast um þetta þá er slóðin á heimasíðuna þessi:
http://www.katharinaandpeter.info/index_eng.html

Þetta minnir okkur á hversu mikil forréttindi það eru að búa í samfélagi eins og á Íslandi.

-Hannes

Loksins

2006-04-08T14:28:00.000-07:00

Dagurinn byrjaði vel vegna þess að loksins var knattspyrnuleik SOPS ekki frestað. Lékum í glampandi sólskini og þægilegum hita (ca. 20 gráður) og lauk leiknum með 2-1 sigri okkar á liði sem samanstóð mestmegnis af Könum. Reyndar missti ég illilega stjórn á skapi mínu rétt fyrir leikslok eftir að mótherji hafði stjakað við mér og síðar Guillaume að tilefnislausu. Guillaume gekk upp að honum og ýtti við honum og ég kom strax á eftir og ýtti einnig eitthvað á hann... kannski bara aðeins of fast, því þessi tæplega tveggja metra jaxl datt niður á jörðina og rúllaði. Síðan las ég yfir honum skammir á ensku og notaði víst ósmekklega orðið um karlkyns afkvæmi tíkar.

Ég hef ekki fundið fyrir jafn mikilli reiði síðan einhvern tímann í grunnskóla og sá nú mikið eftir þessu að leik loknum og baðst því innilega afsökunar. Samherjar mínir hafa líklegast aldrei séð mig missa stjórn á skapi mínu á þennan hátt og voru furðu lostnir. Sama gildir um fyrirliða mótherja okkar -ágætis félagi minn- sem kom til mín og spurði hvað hefði eiginlega gerst því þetta var algjörlega útúr karakter. Hann játaði líka að þessi maður sem ég hrinti væri þekktur fyrir fruntaskap og lenti iðulega í leiðindum í leikjum. En mér finnst það engin afsökun fyrir þessari hegðun minni. Það er spurning um að fara í jóga í næstu viku.

(Guillaume er líka einstakt ljúfmenni með ótrúlega stjórn á skapi sínu, svo það er heldur óvanalegt að sjá hann reiðast á þennan hátt.)

Kannski er bara ágætt að sleppa dýrinu lausu af og til svo lengi sem afleiðingarnar eru ekki of slæmar. Þetta sannar þó að ég hef enn skap og sver mig í móðurætt mína.

-Hannes

Tíundin

2006-04-07T15:45:00.000-07:00

Jæja, þá erum við búin að skila inn skattaskýrslum og ef ég var vanur að kvarta undan slíkri kvöð á Íslandi þá er ég hérmeð hættur því. Þar sem við búum erlendis þurfum við að skila skýrslu til ríkisskattstjórans á Íslandi, skattsjóra Bandaríkjanna og skattstjóra Kalíforníufylkis. Þetta er sko ekkert grín því síðan þarf maður að sökkva sér í opinber skjöl til þess að komast að því hvort við útlensku hjónin megum skila sameiginlegu skattframtali og hverskonar form við eigum að fylla út. Til þess að gera þetta ennþá skemmtilegra gilda ekki sömu skattalög hjá ríkinu og fylkjunum, svo t.a.m. getum við ekki talist með búsetu í Bandaríkjunum (eða nánar: "U.S. residents for tax purposes"). En hinsvegar komumst við að því eftir lestur á FTB Publication 1031 að Kalíforníufylki tekur okkur opnum örmum og við getum kallað okkur "Californian residents". Þetta er svona svipað og eiga heimili á Selfossi en mega ekki segjast búa á Íslandi.

Hátt í 20 stiga hiti og glampandi sól. Kalífornía svíkur okkur ekki í dag.

-Hannes

Hægri mjöðm, vinstri, snúa, upp, niður,snúa,snúa...

2006-04-06T11:34:00.000-07:00

Hvenær tekur maður þátt í danssýningu ef maður gerir það ekki þegar maður er 26 ára?
Í janúar síðastliðinn hóf ég að nema magadans. Ekki í frásögu færandi nema hvað að nú um helgina föstudag, laugardag og sunnudag mun ég taka þátt í danssýningu þar sem snilldartaktar mínir verða opinberaðir. Hef fjárfest í dýrum búningi með öllu tilheyrandi eyrnalokkum, hárskrauti, peningabelti, risastóru pilsi, gullbróderuðum topp o.s.frv. Þetta er náttúrulega bara fyndið. Já ég mun dansa, ásamt 15 öðrum konum, þrjá dansa. Sígunadans, slæðudans og síðan klassískan magadans. Er ekki enn búin að gera það upp við mig hvort mér finnst þetta skemmtilegt en ég hef allaveganna komist að því að ég hef ekki brennandi ástríðu fyrir þessu. Jú ég held að mér finnist þetta alveg skemmtilegt.
Þetta mun verða tekið upp á DVD disk þannig að aðdáendur geta beðið mig um að sýna sér dýrðina eftir helgi. Segjum samt bara í júní þegar ég kem heim, ætla ekki að fara að setja þetta á netið-ónei, þar eru engin stefgjöld.

-Gerður

Hið undarlega...

2006-04-05T09:08:00.000-07:00

Fyrir u.þ.b. tveimur vikum var ég á vappinu í vinnunni minni þegar skyndilega lagið
Something's Gotten Hold Of My Heart heltók mig. Ástæðan er óútskýranleg, hef ekki heyrt þetta lag í mörg ár. Á mánudaginn var ég komin með nóg af þessu (þetta lag klingdi í hausnum mínum dag og nótt) og ákvað að læra lagið almennilega víst það vildi ekki sleppa af mér takinu. Fór því að netið, fann textann (vissi ekkert hver söng það eða samdi) og fann einnig gítargripin. Á mánudagskvöldið sat ég síðan ein með gítarinn og lagði mikinn metnað í að læra lag og texta og hlóð laginu einnig inn á iTunið mitt. Síðan þá hefur lagið verið spilað í tíma og ótíma hér í íbúðinni okkar á Catalina og ég sungið hástöfum með. Í morgun gerðist síðan hið undarlega. Á mbl.is sá ég að Gene Pitney lést í morgun. Hver er Gene Pitney? Jú hann er maðurinn á bak við sjálft lagið. Hefði ekki vitað það nema með google leit minni nú á mánudaginn. Allaveganna er búin að spila lagið í morgun á iTuninu í minningu hans. En hversu undarlegt er þetta. Hversu oft er þetta lag spilað í útvarpinu í USA-aldrei. Án þess að hafa vitað það er augljóst að ég og Gene Pitney vorum tengdari en margur. Mér finnst þetta eitthvað krípí.

-Gerður

Borða hákarlar nammi?

2006-04-03T23:10:00.000-07:00

Í dag fékk ég sent eitt kíló af bland í poka nammi. Það kallar á gleði. Plataði Hildi til að til að fullnægja sykurþörf minni og sendi hana á bland í poka stand í Hagkaup. Mamma var síðan meðvirk og sendi mér nammið alla leið til ameríkunnar með pósti og til þess að tryggja að sendinginn kæmist til fíkilsins skrifaði hún á póstkassann að nammið væri heimagert. Jú stundum þarf maður að ljúga að kerfinu til að fullnægja þörfum dóttur sinnar. Er búin að fara á gott sykurfyllerí í dag með tilheyrandi aðgerðarleysi og ómældri gleði. Hef aldrei á ævinni minni átt jafn mikið nammi og einmitt í dag.

Yfir í annað. Í Mexíkó nú um jólin kynntist ég systur Angels, Andreu 28 ára gömlum iðn- og skartgripahönnuði. Hún er kúl og skemmtileg. Keypti af henni skartgripi um jólin en plataði hana jafnframt að gera handa mér eyrnarlokka úr hákarlatönnum sem ég keypti í þeirri ágætu borg Mexíkóborg. Við hönnuðum lokkana í sameiningu, tja ég er að ljúga, ég sagði henni frá hugmyndum mínum um hvernig ég vildi hafa þá en síðan var hönnunin algjörlega undir henni komin. Í dag færði Angel mér tvö pör af hákarlaeyrnarlokkum sem eru með flottari eyrnalokkum sem ég hef átt. Ótrúlega stelpulegir og glæsilegir silfurlokkar en með ansi hressandi töffara fítus sem hákarlatennurnar gefa.

Vá þetta er svona tvöfaldur ánægjudagur. Skal hafa hann þrefaldan á morgun.

-Gerður

Meira um veður

2006-03-31T16:23:00.000-08:00

Ætlar blessað vorið aldrei að koma?

Reyndar er varla hægt að kvarta undan kulda en samkvæmt mælaborðinu á Macintosh tölvunni minni er 16 stiga hiti í Los Angeles á meðan Reykvíkingar þurfa að sætta sig við -2 gráður. Vona bara að hann hangi þurr í fyrramálið þar sem knattspyrnuliðið SOPS sem ég leik með, mun etja kappi við kínverska liðið í skólanum. Í síðustu leikjum okkar við Kínverjana höfum við þurft að hafa okkur alla við að eltast við þá á vellinum (þó með góðum árangri) svo það má búast við talsverðum svita. Gæti trúað því að einhverjir liðsmenn okkar verði skelþunnir í fyrramálið ef þeir freistast til þess að kíkja í partýið sem Rússa- og Grikkjaklúbbarnir í Caltech standa að í kvöld. Að vanda verður boðið upp á nóg af ókeypis guðaveigum og verða Rússarnir seint sakaðir um að taka drykkjuna einhverjum vettlingatökum.

En ég ætla ekki að stofna knattspyrnuferli mínum í hættu og læt því flöskuna í friði í kvöld.

-Hannes

Skyggni ágætt en súld á vestanverðu landinu

2006-03-28T10:36:00.000-08:00

Hef einsett mér að tala um mikilvæg málefni eins og veðrið, rokk og ról og veðrið.
Einu sinni kúreki ávallt kúreki og þar skal ég við sitja. Til hvers að tala um trúaða og trúlausa vísindamenn þegar maður getur rökrætt um Eurovision. Maður spyr sig! Mikilvægi mála er afstætt en skemmtanagildi þeirra er óumdeilanlegt. Þess má líka geta að ég styðst eingöngu við tilfinningarök í öllum mínum athöfnum og sögðu orðum-ég er stolt af því að vera manneskja.

Atburðir sem áttu sér stað en hafa ekki gleymst:
Um mánuði síðan fórum við á tónleika með þeirra ágætu sykursætustelpuhljómsveit Saint Etienne. Tónleikarnir voru haldnir í litum sal (sama húsi og Sigurrósar tónleikarnir nú í haust) og átti hljómsveitin ófáa aðdáendur. Þakið ætlaði að fjúka er tónleikarnir hófust enda kunni hver og einn tónleikagestur lögin jafn vel og bænirnar sínar. Á Saint Etienne tónleikunum var gaman. Þau tóku jafnt lög af nýjustu plötu sinni, Stories from Turnpike, og gamla slagara. Fáar hljómsveitir sem gefa manni jafn góðan sopa af sumrinu um hávetur eins og hún. Í kvöld eru síðan Stereolab tónleikar en við hjónin erum ekkert búin að kaupa miða og efast því stórlega að við förum. Gott samt að vita af tónleikum í nágrenninu ef kroppurinn fær þörf fyrir að dilla sér.

Fyrir hálfum mánuði síðan fórum við síðan á tónleika með píanistanum Keith Jarrett í Disney Hall, stórglæsilegri tónlistarhöll hannaðri af arkiteknum Frank Gehry. Hafði oft keyrt þar framhjá og hugsað með mér hvað þetta væri nú smart hús. Bjóst samt aldrei við því að upplifunin af því að ganga í kringum húsið sjálft væri svona sterk. Maður var umvafinn margra metra háum álveggjum með lífrænum formum þannig að ímyndið ykkur að vera íkorni í spésspegla sal. Það er Disney Hall fyrir fólk.

Hönnunin að innan var ekki jafn stórfengleg. Mínusinn fá þeir fyrir teppið sem þakti gólfin en er ekki frá því að Strætó.is bólstri sætin í strætó með sama efni.
Já ég var dálítið svekkt. Tónlistarsalurinn sjálfur var samt mjög vel hannaður. Allir fengu fyrsta flokks sæti hvort sem þeir sátu fremst, aftast, á hliðunum eða bak við sviðið. Já ég var virkilega heilluð af salnum sjálfum og ég vona að Íslendingar muni stela teikningunum fyrir væntanlegt tónlistarhús við höfnina.

-Gerður

Aðeins meira um trúaða og trúlausa vísindamenn í Bandaríkjunum... svo fer ég að hætta þessu

2006-03-26T02:41:00.000-08:00

Þessi pistill byrjaði sem athugasemd fyrir síðasta pistil. (Ég lofa síðan að setja inn myndir af nýju klippingunni minni sem fyrst. Gerður hjálpaði mér að krúnuraka mig áðan... það hefur ekkert með þennan pólitíska útúrdúr að gera.)

Hérna er það sem Jón Magnús (sem ég er ekki kunnugur) setti inn í athugasemdakerfið og varð uppsprettan að þessum skrifum mínum:

"Ég vildi bara benda þér á þessa grein sem fjallar um hve Bandaríkjamenn vantreysta trúleysingjum (http://www.mndaily.com/articles/2006/03/24/67686 ).

Ég hef séð viðtöl við bandaríska trúleysingja þar sem lýsa því að vera opinber trúleysingi geti haft verulega heftandi áhrif á framavonir. Svo hugsanlega getur það skýrt út að hluta af hverju sumir vísindamenn í BNA segja sig trúaða."

Ég trúi því að í sumum fylkjum Bandaríkjanna eigi trúleysingjar erfitt uppdráttar. Skoðanir fólks og menning í mismunandi fylkjum geta verið ansi ólíkar, alveg eins og menning í Evrópu getur verið fjölbreytt. Því tel ég að alhæfingar um Bandaríkin í heild sinni verði að fara varlega með. Þetta er samband margra ríkja, sbr. nafngiftina, sem geta t.a.m. haft ólík lög hvað varðar viðkvæm mál eins og fóstureyðingar og dauðarefsingar. Mér sýnist þessi grein vera úr blaði frá miðríki, Minnesota, svo þetta kemur kannski ekki á óvart. Í rannsókninni voru 2000 heimili spurð í gegnum síma og tekin viðtöl við 140 einstaklinga, en ekki kemur fram í greininni úr hvaða fylkjum eða hvaðan úr þjóðfélagsstiganum þetta fólk kom. Rannsóknir byggðar á könnunum og samtölum á litlum hóp sem eru síðan yfirfærðar á svona stórt og fjölbreytt menningarsamfélag ber þó ávallt að treysta með mikilli varúð útfrá tölfræðilegu/vísindalegu sjónarmiði. Fylki á Vestur- og Austurströndinni þykja frjálslyndari en restin af landinu eins og úrslit forsetakosninga hafa gefið til kynna en þó eru háskólaborgir í Mið- og Suðurríkjunum oft ansi frjálslyndar og má þar nefna Austin í Texas sem gott dæmi. (Sumir kalla hana vin í eyðimörkinni. Mæli með hljómsveit úr þessari borg: ...And You Will Know Us By The Trail Of Dead.) Margir vísindamenn starfa í háskólum þar sem oft ríkir meira frjálslyndi og umburðarlyndi en í annarskonar umhverfi. Ef þú vilt ná frama í vísindum og fá prófessorsstöðu í góðum skóla er nær eingöngu litið á hvort þú hafir sýnt árangur í rannsóknarstarfi þínu. Samkeppnin er of mikil innan vísindaheimsins til þess að skólar hafi efni á að hafna hæfum einstaklingum á grundvelli trúar eða trúleysis og ég hef ekki séð það gerast þegar ráðið hefur verið í stöður í deildinni þar sem ég stunda nám. (Á meðal prófessoranna í deildinni eru strangtrúaður búddisti, nokkrir gyðingar, kristnir og trúleysingjar.)

Ég hef ekki orðið var við að trúleysingjar eigi erfitt uppdráttar hér í Kalíforníu; allaveganna ekki í skólanum og hjá Jet Propulsion Laboratory. Ég þekki marga hérna sem eru yfirlýstir trúleysingjar og þurfa ekki að fela það. Ef þú ert vísindamaður sem hrærist í heilbrigðu vísindasamfélagi (t.d. á háskólasvæði eins og Caltech) þá ættir þú ekki að þurfa að hafa áhyggjur af svona löguðu. Um leið og trú eða trúleysi fer að skipta máli og yfirvöld fara að stunda ofsóknir munu þessir vísindamenn örugglega reyna að flýja land líkt og svo margir gyðingar í þessum geira gerðu í seinni heimsstyrjöldinni (margir þeirra flúðu til Bandaríkjanna og hófu þar störf við háskóla).

Það getur vel verið að ef Bandaríkjamenn halda áfram að kjósa eins og þeir gera að þá fari umhverfi fyrir vísindarannsóknir þar í landi enn versnandi. Í dag eyðir ekkert land í heiminum jafn miklum peningum í rannsóknir eins og BNA. Þetta land þarf þessa þekkingu til þess að hafa yfirburði á sviðum hermála og svo þarf hagkerfið að ganga smurt svo allir geti upplifað ameríska drauminn og haldið áfram sinni neyslu. Það getur því vel verið að markaðsöflin verði vísindunum til bjargar, því ef hér verða settar of miklar skorður á hvað megi rannsaka, gætu önnur lönd gripið tækifærið og notið ávaxtanna.

Með hræðsluáróðri gæti þó ríkisstjórnin fengið fólk til þess að setja ameríska drauminn á bið. En Bandaríkin þurfa orku í framtíðinni og ef valkosturinn er olía þarf að halda úti her með burði til þess að lumbra á öðrum sem krefst áframhaldandi rannsókna á sviði tækni og drápstóla. Hinn valkosturinn, sem er mun áhugaverðari og á endanum kannski óumflýjanlegur þegar olía og kol klárast (spár segja að það verði á okkar tímum), er að ríkisstjórnin og markaðurinn dæli peningum í rannsóknir á sviði endurnýtanlegra og umhverfisvænni orkugjafa og leysi vonandi þennan yfirvofandi orkuvanda. Útlit er fyrir að framtíð BNA og reyndar allra jarðarbúa standi og falli með vísindunum.

-Hannes

Trú, vísindi og hið óútskýranlega

2006-03-24T14:21:00.000-08:00

Í dag rakst ég á bloggfærslu hjá Kristjáni Orra um trú og vísindi og ætlaði ég að bæta við athugasemd við færsluna sem varð síðan alltof löng og ákvað því að skella henni inn hérna í staðinn. Þetta eru náttúrulega mjög viðkvæm og djúp mið sem margir merkir heimsspekingar og vísindamenn hafa hætt sér inn á og því má ekki vænta þess að mér takist að segja eitthvað af viti. En mig langar til þess að styðja þá skoðun Kristjáns að trúleysingjar eru oft ansi harðyrtir og finnst mér þeir mega stundum virða betur þá ákvörðun fólks að trúa á eitthvað yfirnáttúrulegt. Ef skilningur minn á trúleysi er rétt, þá afneita trúleysingjar öllum yfirnáttúrulegum fyrirbærum og styðjast þess á stað við vísindi og trúa því að náttúran lúti ákveðnum lögmálum sem hafa ekkert með guðlegt vald að gera. Ég er sammála þeim um að svörin við því sem er óútskýranlegt í dag er ekki að finna í Biblíunni en held þó að trú á hið yfirnáttúrulega í miklu víðtækara formi þurfi ekki að stangast á við vísindi.

Eins og mínir nánustu vita þá þykist ég stunda rannsóknir í vísindum og stærðfræði og verð að segja að "trú" kemur þar fram á ýmsan máta. Menn skiptast í fylkingar sem aðhyllast mismunandi kenningum um náttúruna. Þessar kenningar stangast oft á og erfitt, eða jafnvel illmögulegt, getur verið að sanna eða afsanna þær. Lítum til dæmis á strengjafræði sem er mjög abstrakt eðlisfræði sem menn binda vonir um að geti útskýrt hvað gerðist á fyrstu andartökunum eftir Miklahvell en það verður líklegast aldrei hægt að framkvæma beinar tilraunir á þessum fræðum.

Stærðfræðin er absolút að því leyti, að ef búið er að sanna með rökleiðslu eitthvað sem gengur út frá ákveðnum frumsemdum getur enginn véfengt það. En stærðfræðin hefur ekkert með náttúruna að gera þótt við getum stundum notað stærðfræðileg tól til þess að lýsa umhverfi okkar (og slík tól eru notuð með góðum árangri). Vísindahyggju má hinsvegar véfengja útfrá heimsspekilegu sjónarmiði því að vísindin byggjast á skynjun okkar og reynslu. Fólk þarf að taka afstöðu um hvort hægt sé að treysta á skynjunina og hvort hún endurspegli veruleikann (hvað svo sem meint er með orðinu "veruleiki"). Þegar ég sleppi epli úr höndinni á mér þá býst ég við því að það detti niður á jörðina af því að það hefur alltaf gert það hingað til því ég geng útfrá því að hreyfing þess lúti náttúrulögmálum.

Þeir trúleysingjar sem ég hef hitt afneita því að til sé eitthvað sem er yfirnáttúrulegt. Þegar vísindin geta ekki útskýrt fyrirbæri notast þau oft við sína útgáfu af yfirnáttúru - slembni (e. randomness). Sem dæmi má nefna skammtafræði, en hún er líkan af náttúrunni og hugarsmíð mannsins en ekki náttúran sjálf. Þegar vísindamanninum tekst ekki að útskýra mælingarnar/reynsluna/skynjunina með líkani sínu bætir hann stundum við slembiþáttum sem oft á tíðum nægja til þess að draga ályktanir og spá fyrir um hegðun kerfa í grófum dráttum. Síðar gæti einhver annar komið með kenningar sem útskýra þessa hegðun og hægt er að losa sig við hluta af þessum slembiþáttum. Það yrði þá uppfært --líkan-- af náttúrunni.

Ef við snúum baki við slembni og trúum því að náttúran ráðist af lögmálum sem við skiljum aðeins að hluta, höfum ófullkomin líkön af og jafnvel séu til faldar breytur sem ekki er hægt að mæla/skynja, þá er í raun allt fyrirfram ákveðið. Þar á meðal öll mannleg hegðun því hegðun alls þyrfti að lúta þessum lögmálum. Við gætum líkt þessu við pælingu í anda Matrix-kvikmyndarinnar: Allt er hluti af risastóru forriti sem er keyrt áfram eftir ákveðnum reglum á fyrirfram ákveðinn hátt. En svo virðist sem að ekki er hægt að mæla allt með ótakmarkaðri nákvæmni (t.d. hraði og staðsetning rafeindar) því það stangaðist á við skilning okkar á náttúrulögmálum svo annaðhvort verður trúleysinginn að "trúa því" að til séu faldar breytur eða að í náttúrulögmálunum sé slembni sem ekki er hægt að lýsa fullkomlega og þar með að til sé eitthvað sem mætti kallast yfirnáttúrulegt. En auðvitað þegar eitthvað í náttúrunni er óútskýranlegt á þessari stundu megum við ekki sætta okkur við loðnar útskýringar heldur halda áfram þekkingarleitinni.

Það ber að nefna að margir fremstu vísindamenn mannkynssögunnar voru (og eru) trúaðir og nægir að nefna Einstein sem dæmi. Þar að auki hef ég hitt töluvert af búddistum, múslimum, gyðingum og kristnum, sem eru strangtrúaðir og hafa jafnframt sokkið sér djúpt í vísindi og verkfræði (og eru jafnvel heimsfrægir á sínu sviði). Hvernig get ég þá haldið því fram að trú og vísindi geti ekki lifað saman, jafnvel þó því fylgi einhver rökleysa, ef sá sem stundar vísindarannsóknir verði að afneita trú sinni algjörlega? (Með trú á ég ekki endilega við að það sem er skrifað í trúritum eigi sér einhverja stoð í raunveruleikanum eða brjóti í bága við náttúrulögmálin.)

Einstein virðist hafa trúað því að guð og náttúran væri eitt og trúði því ekki að í náttúrunni væri nokkuð sem mætti kallast slembið. Hann var ekki fullkomlega sáttur við útskýringar skammtafræðinnar og margir kannast við orð hans "God does not play dice with the universe." og vildi hann með þessu meina að slembni væri ekki hluti af náttúrunni. Stephen Hawking gagnrýndi síðar þessi orð Einsteins og heldur því fram að raunin sé reyndar sú. Þar að auki hefur Hawking sagt: "The future of the universe is not completely determined by the laws of science, and its present state." svo samkvæmt þessu er ekki einungis slembni hluti af náttúrulögmálunum heldur einnig eru lögmál vísindanna enn frekari takmörk sett þegar kemur að því að spá fyrir um framtíðina. Er þá hægt að hrekja trú á hið yfirnáttúrulega með vísindi sem mótrök og felst ekki einmitt í þessari staðhæfingu Hawkings að eitthvað í heiminum sé yfirnáttúrulegt (lúti engum náttúrulögmálum, nema þegar við skilgreinum þessa óvissu sem hluta af lögmálunum)? Vísindin útiloka ekki tilvist guðs, aðeins að hann geti gripið inn í og átt við gangverk náttúrunnar.

Trúariðkun og bænir sem hugleiðsla eru af hinu góða og sumt í Nýja Testamentinu getur verið sæmilegur grunnur fyrir siðfræði til þess að lifa eftir og byggja samfélag okkar á. Ég er ekki hrifinn af trúboði hvort sem er hjá kristnum eða trúleysingjum en tel að gott samfélag eigi að hvetja til sjálfstæðrar, gagnrýnnar og röklegrar hugsunar. Ég tel að trú sem hamlar framförum og setur fót í veg fyrir að vísindin og auðgun á skilningi okkar á náttúrunni sé ekki af hinu góða. Það þarf enginn að véfengja notagildi vísindanna og til þess nægir að benda á allar þær tækninýjungar í kringum okkur, framfarir á sviði læknisfræði og margt annað sem hefði annars ekki orðið að veruleika án hungurs mannsins á frekari skilningi á náttúrunni og stærðfræði. Hinsvegar má auðvitað deila um á siðferðislegum forsendum hvernig á síðan nota þessa vísindalegu þekkingu, en það er líklegast ekki hlutverk vísindamannsins. Geta vísindin ein og sér veitt okkur þennan siðferðislega grundvöll og hvernig getum við verið sammála um hvað sé siðferðislega rétt eða rangt?

-Hannes

Ég vil fá endurgreitt!

2006-03-10T19:34:00.000-08:00

Nú hafa englarnir yfirgefið borg sína því úti er haglél.

Þetta er í fyrsta skipti sem ég upplifi svona "óveður" hérna. Ég er jafnvel að spá í að tala við Arnold og biðja um endurgreiðslu því mér var sagt að svona lagað gerist ekki í Suður-Kalíforníu. Samkvæmt fréttunum er hitastigið undir 10 gráðum svo það er gott að vita af föðurlandinu einhvers staðar ofan í skúffu ef kuldaboli fer að sperra sig eitthvað frekar.

Vona að knattspyrnleiknum, sem ég á að leika í á morgun, verði ekki aflýst vegna bleytu á vellinum. Það yrði í þriðja skiptið á tveimur mánuðum!! Guillaume verður ævareiður.

-Hannes

e.t.v. eitthvað sem má læra af börnum

2006-02-21T12:36:00.000-08:00

Barn sem hefur eytt miklum tíma í að byggja spilaborg og finnur eytt spil sem er ekki á réttum stað hugsar sig ekki tvisvar um, jafnar borgina við jörðu og byrjar aftur frá grunni. Barn sem teiknar mynd og setur eitt lítið strik á vitlausan stað er fljótt að krumpa saman blaðið, henda því í ruslið og hefjast síðan strax aftur handa við að teikna nýja mynd.

-HH

Gold Rush and Rollercoaster

2006-02-16T18:59:00.000-08:00

Gott var að sjá snjóinn og láta kuldann bíta aðeins í kinnarnar um helgina. Engin beinbrot urðu á skrokknum eftir renneríið aðeins blöðrur á fótum eftir þrönga skíðaskó. Í Mammoth skein sólin sem aldrei fyrr og sólarvörnin frá Mexíkóferðinni kom að góðum notum í fjöllunum. Já í Mammoth var gaman að skíða.

Hér er mynd frá ferðinni en á henni eru Vala, Óliver, ég, Hannes og Guillaume ekki langt frá toppi Mammoths.

-Gerður

Á skíði skelli ég mér... hei tralalala...

2006-02-10T17:36:00.000-08:00

Erum að leggja lokahönd á að pakka niður vettlingum, húfum og treflum. Höfum ekki séð snjó í rúmlega ár eða síðan um jólin 2004 og nú erum við á leið í heljarmikla skíðaferð til Mammoth. Segjum ykkur ferðasöguna á mánudaginn.

Jahúú!!!

-Hannes

Fararskjótar

2006-02-05T17:14:00.000-08:00

Fyrir tveimur vikum síðan fjárfestum við hjónin í forláta fjallahjólum. Þetta hefur orðið til þess að nú gerist allt í lífi okkar á fimmföldum hraða en áður studdumst við fyrst og fremst við lappir þegar kom að samgöngum. Þetta er náttúrulega bylting og erum við hin hressust með hana. T.d. tekur mig nú 1 mínútu að hjóla í vinnuna í staðinn fyrir 5 mínútna göngu áður-geri aðrir betur.

Þar sem við erum mjög meðvituð um það að hafa keypt fjallahjól en ekki strandarhjól fórum við um seinustu helgi í fjallahjóltúr í nágrenninu. Fjöllin hér í kring eru tilvalin fyrir þessa íþróttaiðkun en hjólagarpur hefur tjáð mér að þau séu á heimsklassa. Þetta er frekar fyndið sport en eftir umhugsun er það bara ansi hressandi.

Út í aðra fararskjóta. Á föstudaginn var varði Stuart vinur okkar, eða Dr.Disco, doktorsritgerð sína. Í tilefni af því fór 18 manna hópur út að borða og í framhaldið í ökuferð með stærstu limmósínu sem ég hef augum litið. Jú,jú partý sem ferðast milli staða getur náttúrulega ekki annað en orðið skemmtilegt en milli þess sem við dilluðum okkur á skemmtistöðum, keyrðum við um LA með ótakmarkað áfengi og ansi hressilegum DJ.

Um næstu helgi er ferðinni heitið til Mammoth á skíði með jú tja sirka 16 öðrum. Helgina þar á eftir er síðan ferðinni heitið til Hollywood á tónleika með sykursætustelpugrúbbunni Saint Etienne.

-Gerður

Fyrir aðdáendur glysrokks og spagettívestra

2006-01-27T15:56:00.000-08:00

Á litlum auglýsingasnepli í mars árið 1985 stóð:

"L.A Guns and Hollywood Rose presents the band Guns N' Roses"

Þetta var auglýsing fyrir fyrstu tónleika þessara meistara glysrokksins og voru þeir haldnir á staðnum Troubadour hér í Los Angeles. Fyrir aðdáendur glysrokks ætti þessi staður að skipa svipaðan sess og svarti steinninn í Mekka, Grátmúrinn og Þingvellir gera fyrir aðra hópa. Þangað fór ég síðasta miðvikudag til að hlýða á indírokk og fyrir rúmu ári síðan sá ég fídbakk-meistarana í Sonic Youth leika í þessu sama húsi. Staðurinn er lítill og dimmur og veggina prýða myndir af hljómsveitum sem hafa þar stigið á stokk - þ.á.m. glysrokkarar eins og Poison, Mötley Crue og sjálfur Miles Davis, sem á síðasta hluta ferils síns var orðinn hálfgerður glysjassari, keyrandi um á gulum Ferrari, íklæddur þröngum silfurlituðum stretch-buxum og í þykkbotna skóm með fiskabúri í hælnum.

Þótt Los Angeles sé fráhrindandi með allar sínar hraðbrautir og dreifðu byggð, og þótt þar sé engin Frelsisstytta, skakkur turn eða miðaldakirkja, þá leynast hér merkilegir staðir og söfn tengdir yngri menningu og listum eins og dæmið að ofan gefur til kynna. Fórum t.a.m. á kúrekasafn um daginn þar sem við sáum sýningu um vestrana sem Sergio Leone leikstýrði. Þar var til sýnis ponchoinn, lambaskinnsvestið og fleira sem leðurfésið Clint Eastwood klæddist í "The Good, the Bad and the Ugly" og dollaramyndunum og tók Guillaume af þessu mynd til sönnunar:

Svo sannarlega rættist þar draumur fyrir gamlan kúreka að sjá þessa leikmuni með berum augum.

-Hannes

PS til Gerðar: Engar áhyggjur, ég er ekki "Brokeback Mountain"-kúreki.

(Bach+kaffi)/tvö pí = ....

2006-01-24T10:14:00.000-08:00

Er hægt að komast nær guðdómi en í tónlist Bachs? Sit hér við lærdóm og vinnu og hlusta á Jóhannesarpassíuna á sama tíma og sólin teygir anga sína inn um gluggann. Ekki skemmir fyrir að ég var að ljúka við bolla af ljúffengu espressókaffi. Hvílík tónlistar- og koffeinsæla.

Talandi um tónlist og sælu þá var ég að komast að því að í mars ætlar meistari Keith Jarrett að spila improveseraða sólótónleika í tónlistarhúsi hér í LA, hönnuðu af Frank O. Gehry. Spurning um að skella sér... er búinn að bíða eftir þessu tækifæri í meira en tíu ár!!

-Hannes

Komin til LA

2006-01-19T19:48:00.000-08:00

Gleðilegt nýtt ár!!!

Ferðin til Mexíkó var þriggja vikna ævintýraferð. Sáum margt, mikið, skrítið og lítið en samt aðallega mikið. Mættum krókódíl, sáum ótrúlegar Maya og Azteka rústir, snorkluðum í Karabískahafinu, syntum í hellum, lentum í bardaga við tvo sporðdreka, syntum í Kyrrahafinu, borðuðum kókóshnetur og fórum á djammið í næststærstu borg í heimi. Er hægt að biðja um meira?

Angel þann 31.desember 2005. Fljúgandi fiskarnir voru á boðstólnum það sama kvöld.

Hannes, ég, Vala og Óliver í helli við Tulum á Yukatanskaga.

Strákofar á gylltri strönd í Tulum þar sem við gistum þrjár nætur.

Í janúar erum við hjónin búin að vera önnum kafin. Ég er byrjuð í námi, vinnu, keramiki, magadansi o.s.frv. og Hannes heldur áfram rannsóknum á fullu og leggur kapp við að læra á munnhörpuna sem ég gaf honum í jólagjöf.
Janúar er búinn að vera kaldur í LA. Ég er byrjuð að ganga með vettlinga, trefil og vera í flíspeysu sem veit ekki á gott. Á reyndar hugulsama vini sem keyptu ull handa mér í Argentínu og vona ég að hún muni bæta fataskápinn minn og Hannesar í þessu kuldakasti.

-Gerður

Á leið til Mexíkó

2005-12-13T16:42:00.000-08:00

Nú eru um 10 klukkustundir þangað til að við leggjum af stað í ævintýraför til Mexíkó. Stefnan tekin á Yucatan-skaga fyrstu vikuna til að skoða Maya-rústir og gista í strákofum á gylltri strönd. Síðan verður farið til Mexíkóborgar þar sem jólunum verður eytt hjá fjölskyldu Angels. Þaðan verður líklegast farið til Oaxaca og loks í nágrenni Acapulco þar sem Ruiz-Angulo fjölskyldan á ættingja.

Munum svo sannarlega sakna íslenskra jóla í faðmi fjölskyldu og vina en við bara gátum ekki sleppt því frábæra boði að fá að heimsækja fjarlægt land í fylgd með innfæddum góðvini okkar.

Gleðileg jól og hafið það sem allra best yfir hátíðarnar.

Gerður og Hannes

Nýklipptur

2005-12-12T12:49:00.000-08:00

Ég komst í rafmagnsrakvélina hans Ólívers síðastliðið laugardagskvöld. Gat eiginlega ekki beðið eftir því að losa mig við "hjálminn" og skaust því strax inn á bað hjá þeim skötuhjúum Völu og Ólíver og byrjaði á því að raka hliðarnar svo eftir stóð þessi myndarlegi hanakambur með hálfgerða rottu hangandi í hnakkanum. Í gær lagaði og fínpússaði Gerður þessa grófvinnu mína og í dag er ég búinn að fá tvö hrós fyrir tískulega og framúrstefnulega hárgreiðslu. Hef aldrei verið jafn ánægður með klippingu hér í Bandaríkjunum.

-Hannes

Enskunám í fangelsi?

2005-12-08T13:12:00.000-08:00

Hitti þjónustufulltrúann klukkan átta í morgun. Hún var eins útlítandi eins og ég bjóst við, fimmtug, feit og í joggingalla. Hún talaði mikið um að hún mætti nú aðeins í vinnuna fyrir mig, því hún væri veik og ætti að vera heima hjá sér sofandi.
Ég var öll hin kurteisasta og sagði bara takk, takk í gríð og erg.
Hún gaf mér upplýsingar um frítt enskunám sem ég gæti tekið í CES (Community Educational service)-Jíbbý. Hún sagði mér að taka strætó þangað og tala við starfsfólkið þar, því það myndi hjálpa mér. Amen. Var nokkuð smeik en hlýddi henni. Beið eftir strætó og hoppaði síðan út eftir nokkurn bíltúr. Var nú stödd í iðnaðarhverfi og aðalbygging CES leit út eins og fangelsi. Ekki leit þetta betur út þegar ég gekk inn í bygginguna. Úhh..nú var ég komin inn í fangelsi. Inni var ískalt, veggirnir berir og fólk einsamalt á dangli hér og þar, jú í jogginggalla. Eftir nokkur ævintýri við að finna réttu skrifstofuna fann ég starfsmann sem hjálpaði mér. Nú var ég öll hin bjartsýnasta. Fyrsta manneskjan um morguninn sem var kurteis við mig og almennileg (strætóbílstjórinn var nota bene öll hin leiðinlegasta-frussaði út úr sér óskiljanlegum orðum og ég þegar ég þakkaði fyrir mig frussaði hún út sér einhverskonar uhhmmuuuuhhmmmuuu hljóði). Já nú var komin
á rétta staðinn og komin inn í kerfið eftir alllanga skriffinnsku. Búin að gefa allar upplýsingar um mig, úr hvaða menntaskóla ég hafði útskrifast o.s.frv.(Bandaríkjamenn vilja vita allt um mann þegar maður fyllir út umsóknir). Starfsmaðurinn lét mig síðan fá alla pappíra og sagði mér að ráðfæra mig við þjónustufulltrúa skólans til að skrá mig í rétta námskeiðið. Úhh...já þá byrjaði ballið aftur. Nokkur lög af þykkum veggjum. Konan þar, sem var ólíka leiðinleg og strætóbílstjórinn, sagði mér að ég þyrfti að gefa þeim allar einkunnir mínar frá því úr menntaskóla svo ég gæti tekið enskupróf hjá þeim til að vita hvaða kúrs ég ætti að fara í. Úhh...já þetta er rökrétt. Til þess að sýna þeim getu mína í ensku þurfa þeir fyrst að sjá einkunnir mínar frá því úr menntaskóla. Það er ekki heil brú í þessu kerfi hjá þeim. Ég þakkaði náttúrulega bara fyrir mig og hugsaði að þetta fangelsi fengi nú ekki að sjá mikið meira af mér í framtíðinni. Bandarískt ríkisrekið skólakerfi-Amen. Ekki skrítið að Evrópubúum finnist íbúar þessa lands oft óupplýstir og aumar sálir. Ekki skrítið að bandarískir framhaldsskólanemendur snappi við og við og skjóti nokkra nemendur og kennara. Já er komin með nóg að kerfinu hér í þessu landi, þetta er ekki alveg að ganga upp hjá þeim. Ætla að fara og tala við starfsfólk Caltech en ég er viss um að það muni færa mér enskunámskeið á silfurfati en Caltech er jú einkaskóli og háskólanemendur í grunnnámi borga líka 2.5 milljón á ári til þess að geta lært við þessa stofnun. Já, velkomin til landins þar sem kjörorðin eru "Allir geta orðið forseti". Já það er undarlegt misréttið í þessu landi. Er fegin að vera ljóshærð og bláeygð í USA árið 2005, ég myndi ekki bjóða í þetta kerfi ef ég væri ekki af engilsaxneskum uppruna. Bið til allra þeirra sem fæddust dökkir á hörund og þurfa að glíma við kerfið.

Sumum finnst ég eflaust ofdekraður Íslendingur að höndla ekki að kljást við kerfið en það eina sem ég bið um er sænsk nýlenda hér í LA. Eitt stykki velferðarþjóðfélag væri ekki amarlegt á nýju ári. Hver nennir að senda Bush email?

Nóg með það. Er að fara í jólaboð í boði Caltech. Þar mun vera jólasveinn og veitingar ( í boði einkafyrirtækja). Eftir það er okkur boðið í þrítugsafmæli til hins franska Seth. Vona að heilsan leyfi okkur að taka þátt í gleðskap dagsins.

-Gerður.

Þjónusta, jólatré og ullarsokkar

2005-12-07T10:09:00.000-08:00

Bandaríkjamenn fá ekki alltaf plús í kladdann þegar kemur að þjónustu. Fyrir tveimur vikum síðan ákvað ég að skrá mig í ensku fyrir næstu önn í háskólanum hér í Pasadena.
Það gekk ekki vel. Skólinn var á stærð við flugvöll og biðraðirnar endalausar. Eftir bið fékk ég þær upplýsingar að námskeiðið myndi kosta mig 800 dollara og það væri fast verð. Ég þakkaði því bara fyrir mig og fór. Nú voru góð ráð dýr. Fór því og talaði við Barböru, frönsku mömmuna sem ég passa stundum fyrir, og spurði hana nánar út í enskunámið en hún hafði tekið námskeið í skólanum síðastliðið vor og ég vissi að hún hafði fengið það ódýrara. Hún gaf mér nafn og netfang á þjónustufulltrúa fyrir nemendur skólans, sagði mér að skrifa bréf til hennar og jú taka það fram að ég væri vinkona sín. Sama dag settist ég niður skrifaði bréfið og sendi á þjónustufulltrúann. Tíminn leið og ég fékk ekkert svar. Hugsaði með mér að hún væri önnum kafinn og ég beið þolinmóð. Fyrir nokkrum dögum spurði Barbara mig hvort ég væri búin að fá svar frá þjónustufulltrúanum. Ég sagði nei og hún sagðist ætla að athuga málið. Í gær hafði síðan Barbara samband þar sem hún sagði mér að þjónustufulltrúinn hafði eytt póstinum en hún hafði ekki vitað að ég væri vinkona sín. Ahahhhh...þar kom að því. Þjónustufulltrúi nemenda eyðir pósti án þess að gefa nemanda nokkur svör og felur sig síðan bak við það að hafa ekki vitað að því að ég þekkti einhverja manneskju sem þekkti hana. Jú,jú einhvern veginn svona virkar þjónustan hér. Maður hefur þurft að ljúga sig háttsetinn til að fá borð á veitingarstöðum og svo nú þarf maður augsljóslega að þekkja rétta fólkið ef maður ætlar að fá þjónustu í ríkisreknu háskólunum. Allaveganna er komin í samband við þjónustufulltrúann, talaði við hana í morgun og hún sagði mér m.a. að besta vikona sín væri einmitt frá Íslandi, hún mundi samt ekki alveg hvað hún hét en það var eitthvað Bobbí. Hitti hana klukkan 8 í fyrramálið. Ætla að semja við hana að hún þurfi að borga mér til þess að fara í námið eftir þessa útreið...eða svona næstum því.

Í fyrradag keyptum við hjónin okkur jólatré, innflutta furu frá Ítalíu. Jólatréð er á stærð við cheerios pakka og stendur nú vel skreytt á sófaborðinu við hlið aðventukransins. Jólaskrautið er þessi jólin handgert en ég var svo heppin að vera í stelpusaumaklúbbi sem hélt littlu jólin saman með tilheyrandi föndri og te drykkju. Skemmtilegast þótti mér þegar ein af kínversku stelpunum tók upp danskt dagblað og vildi endilega kenna okkur að gera dönsk jólahjörtu.

Annars er það helst að frétta að ég og Hannes vöknuðum í gærmorgun veik. Ójá, flensa búin að herja á alla vini okkar og við héldum að við værum sloppin. Ónei, erum nú klædd í ullarsokka og þömbum te í gríð og erg.

-Gerður

Fjárframlög frá einkaaðilum til menntamála á Íslandi og bensínlaus framtíð

2005-12-02T18:20:00.000-08:00

Hér í Caltech væri ekki svona margt ókeypis nema til kæmi óhemju mikið fjármagn frá einkaaðilum og fyrirtækjum hér í Bandaríkjunum. Þessi fyrirtæki eru ekki öll að biðja um einkaleyfi fyrir því sem kemur út úr rannsóknum og þeir nemendur í framhaldsnámi sem njóta góðs af skólastyrkjum frá mönnum eins og Gordon Moore (stofnanda Intel) þurfa ekki að skrifa undir framsal á sálu sinni. Bandaríkin eru svo sannarlega ekki gallalaus, en hér finnst þó sumum fjársterkum aðilum þeir bera siðferðislegar skyldur til þess að styrkja menntastofnanir. Reyndar ýtir ríkið svolítið undir slíkt þar sem hægt er að fá afslátt hjá skattinum ef fyrirtæki eða einstaklingur gefur pening til samfélagsins, en auðvitað þykir þetta líka svolítið flott. Á Íslandi hafa Björgólfsfeðgar fegrað ímynd sína með Klink og Bank og eiga þeir skilið klapp á bakið fyrir það framtak. Einnig hefur Baugur hjálpað til við að láta Barnaspítala Hringsins verða að veruleika. Hefur Jón Ólafs gert eitthvað sambærilegt? Hvað með alla þessa feitu bankastjóra og útgerðamenn? Það getur vel verið að þeir hafi skilað einhverju til baka og kannski réttlæta þeir þetta með skattgreiðslum þótt sum fyrirtæki hafa skráð sig erlendis til þess að komast hjá slíku. En sér ríkisstjórnin til þess að þess að eitthvað af þessum sköttum skili sér til menntamála og rannsóknarstarfa á Íslandi og munum við búast við því að það gerist á meðan ríkisstjórnin eyðir peningunum okkar í að reisa virkjanir fyrir álver? Kannski sér fólk engan hag í því að Íslendingar stundi rannsóknir og vill láta önnur lönd sjá um slíkt.

Hér í vikunni kom prófessor frá Princeton og hélt fyrirlestur um að olíuframleiðsla heimsins væri á toppi sínum og hér eftir færi að ganga verulega á olíubirgðirnar. Ég hef farið á a.m.k. fjóra aðra slíka "dómsdags"-fyrirlestra hér við skólann, og allir fyrirlesararnir skipa sér í hóp fremstu vísindamanna heimsins. Staðreyndin er sú, að maðurinn veit ekki um neina leið til þess að fullnægja orkuþörf mannkynsins þegar skortur verður á olíu. Sýnt hefur verið fram á að öll þau ráð sem við höfum, t.a.m. að virkja sjávarföll og vinda, reisa kjarnorkuver og stíflur, duga ekki. Svo má ekki gleyma því að vetnisorka er leið til þess að geyma orku, ekki framleiða hana, svo það er ekki lausn vandans. Enn ráðum við ekki við þá tækni sem þyrfti til þess að hægt væri að nota sólarorku í staðinn, þótt það sé e.t.v. eina vonin sem við eigum. Á meðan útlitið er svona ákveða ráðamenn og ráðakonur Íslands að nota okkar dýrmætu endurnýjanlegu orku til þess að knýja álver. Íslendingar verða með sérstöðu í þegar olíupartýinu lýkur og við ættum að geta gert eitthvað gáfulegra við þessar auðlindir. En slíkt gerist varla þegar selskinnsklæddi forsætisráðherra okkar frá Austfjörðum vill gera vinum sínum greiða - allt fyrir atkvæði og vegna kosningaloforða. Hér þykir mér bruðlað óþarflega mikið með íslenska náttúru, auðlindir og skattpeninga.

Hversu margir doktorsnemendur í námi erlendis sjá einhverja framtíð í því að stunda rannsóknir á Íslandi? Ég er ekki einu sinni viss um að slíkt starf muni bjóðast mér heima á Fróni þegar ég lýk námi og enda örugglega sem verðbréfamiðlari hjá einhverjum bankanum. Kannski ég verði ríkur og gefi hluta af fjármunum mínum til styrktar mennta- og menningarmála. Þ.e. eftir að ég er búinn að kaupa mér plasmasjónvarp og Porsche-jeppling - án slíks búnaðar ertu ekki maður með mönnum á Íslandi.

Viljum við að Íslendingar haldi áfram á þá braut að verða fórnarlömb neyslunnar eða eruð þið sammála mér um að framtíð Íslands liggur í menntun og mannauði?

Ég vil enda þennan pistil á tilvitnun í texta um FM-hnakka, tekið úr lagi sem Ægir Eyjólfsson frændi minn samdi í grunnskóla. Kannski við ættum að skeyta þessu aftan við þjóðsönginn:

Við erum ljósahestar.
Hlustum á FM og Mono,
allan daginn, út og inn,
þetta er yndislegt líf.

-Hannes

Veðrið og ókeypis: Munurinn á Caltech og Fróni

2005-12-02T17:23:00.000-08:00

Það er margt ólíkt með Suður-Kalíforníu og Íslandi. Hér er til dæmis ekkert spennandi að tala um veðrið þar sem það breytist vanalega lítið frá degi til dags og hver hefur þá áhuga á veðurfréttum. Svolítið skondið þar sem hér hafa veðurspámennirnir/konurnar nær alltaf rétt fyrir sér (jæja, allt í lagi, stundum er hitinn 29 stig í stað 30 eins og spáð var, en hverjum er ekki sama). Á meðan gætu spámennirnir/konurnar á Íslandi allteins lesið upp úr Gamla Testamentinu. Fyrr í vikunni, þegar ég sá að það var spáð rigningu í dag hér í Borg Englanna, hélt ég í þessa gömlu íslensku von um að veðurspáin myndi ekki rætast. En auðvitað rættist hún og nú er svolítill úði úti og um 15 stig. Á morgun er hinsvegar spáð glampandi sól og 20 stiga hita og sú spá mun vafalaust standast. Mjög gott þar sem fyrir höndum er síðasti knattspyrnuleikurinn fyrir jól og hér í Caltech verða ókeypis útitónleikar með hljómsveitinni Jimmy Eat World. Reyndar hefði mátt velja betri hljómsveit, en það verður allaveganna ókeypis grillmatur frá Albönunum í Burger Continental og svo bauðst þessi hljómsveit til þess að leika ókeypis.

Já, ókeypis, það er annað sem er ólíkt með Caltech og flestu sem ég hef fengið að kynnast á Íslandi. Ótrúlegt en satt þá borga skólayfirvöld meira að segja oft áfengið fyrir partý sem haldin eru af nemendafélögum og klúbbum. Félagi minn frá Wales var meira að segja svo sniðugur að stofna vínsmökkunarklúbb hér við skólann og getur nú drukkið þessi fínu rauðvín á kostnað stofnanda Intel og fleiri góðra aðila sem hafa veitt skólanum fjárhagslegan stuðning. Þetta teygir síðan anga sína alla leið til Íslands þar sem fyrrum nemendur Caltech eru að skipuleggja ferð þangað næsta sumar og hæstvirtur forseti vor, Ólafur Ragnar Grímsson, er búinn að bjóða þeim í mat og áfengi á Bessastöðum - ókeypis, að sjálfsögðu. En hvenær verður gömlum nemendum Háskóla Íslands boðið í grillaðar lambakótilettur og ókeypis bús hjá Óla og Dorritt?

-Hannes

Spádómskertið tendrað í gær

2005-11-28T10:58:00.000-08:00

Komin heim frá San Francisco. San Francisco er án efa uppáhaldsborgin mín hér í USA þótt ég verði nú að viðurkenna að hún sé sú eina fyrir utan LA sem ég hef eytt tíma í. Já San Francisco er falleg. Skemmtum okkur konunglega innan um öll jólaljósin, hreina loftið og hressandi hæðirnar. Eyddum svo einum degi í Sonoma sem er fallegt vínhérað norður af SF, ekkert langt frá Napa Valley. Þar er fallegt. Mjóir sveitavegir og fallegir haustlitir. Minnti mig svolítið á umhverfið hjá Póstinum Páli. Heimsóttum þrjá vínbændur en einn þeirra hafði áður verið heimsóttur af strákunum í Sideways í þeirri ágætu mynd. Kalkúnninn á þakkargjörðarhátiðinni var góður, efast ekkert um að kalkúnn mun vera oftar á borðum eftir þessa dýrindismáltíð.

Í gær bjó ég til aðventukrans. Fórum í jólaverslun í göngufjarlægð sem tja er ekki minni en IKEA heima á Íslandi. Þar var allt til og miklu meira en það. Aðventukransinn þetta árið gæti verið í Hús og Híbýli frá 1974. Risastór, með háum kertum, stórum könglum og slaufum. Ansi smart. Könglarnir eru það amerískir að þeir eru með lykt. Ójá, nú ilmar íbúðin af kanel. Veit ekki alveg hvað kanarnir eru stundum að spá?

Á morgun er ég síðan að fara í lífsýna skönnun. Þar verð ég meðal annars skoðuð tengsl mín við FBI, DOJ (veit ekki hvað það er) og Child Abuse. Jú auðvitað er þetta mikilvægt í stóru landi. Sérstaklega í landi þar sem staðlaðar atvinnuumsóknir biðja um skírnarnafn og svo eru 5 línur fyrir neðan það þar sem maður á að skrifa öll önnur nöfn sem maður hefur notað um ævina. Fyrir all saklausan Íslending er þetta samt bara fyndið. Held að ég hef fyllt út svona 25 blaðsíður af upplýsingum um mig í sambandi við vinnuna og ég er enn að fá pappíra til að fylla inn.

Á fimmtudaginn eigum við miða á tónleika með Beck Hansen. Fékk tölvupóst (er í aðdáendaklúbbi) um að Beck væri að fara að spila í einhverjum sjónvarpsþætti og honum vantaði fólk til að vera með sér. Hmm...veit ekki alveg hvort við erum að fara á tónleika eða hvort við séum að fara að gera eitthvað með Beck,hmm...þeirra orð voru: to be a part of Beck's live performance. Atburðurinn er allaveganna utandyra og miðar EXTREMELY LIMITED!! eins og þeir orðuðu það sjálfir. Er pínu spennt. Ég get allaveganna byrjað ættfræðiumræður að íslenskum sið ef þagnir verða vandræðilegar. Hann ber nú einu sinni sama ættarnafn og ég.

-Gerður

Jólasól, Wilson, kalkúnn og keramik

2005-11-21T11:00:00.000-08:00

Jólasmákökurnar voru bakaðar í gær í 32 stiga hita og sól. Spesíur og konfektkökur skulu það vera heillinn. Efast um að þær dugi til jóla með þessu áframhaldi en mér sýnist spesíurnar vera að klárast og ekki liðinn meir en einn sólahringur síðan flórsykrinum, smjörinu og hveitinu var blandað saman.

Út í annað. Við hjónakornin eru komin með badmintonæði. Jú við erum dugleg í sportinu en sérstaklega æðunum. Keyptum spaða í seinustu viku en höfum nú farið vikulega í fimm vikur sem samsvarar heilum fimm skiptum (fengum lánaða spaða í byrjun). Erum búin að stórbæta okkur á þessum tíma og stefnum á snillinginn.

Á miðvikudaginn fer ég síðan í næstsíðasta tímann minn í keramikinu. Undarlegt hvað ég er orðin mikil keramikgella. Hálf skammast mín fyrir það. Þarf að fara leynt með það en ég er oðin mjög svo háð þessum tímum, vakna með litasamsetningar og form í kollinum. Ónei, þetta átti aldrei að gerast. Viss um að ég haldi áfram eftir jól. Það átti heldur aldrei að gerast. Hvað geri ég þegar ég er orðin fimmtug?

Á fimmtudaginn verður þakkagjörðarhátíðin haldin. Við stefnum á San Francisco þar sem foreldrar Allison hafa boðið okkur í kalkún. Hlakka mikið til að eyða helginni í þeirri ágætu borg. Vona að Ghiradelli súkkulaðiverksmiðjan verði heimsótt en það er langþráður draumur minn að heimsækja það bragðgóða fyrirtæki.

-Gerður

Fyrir tölvunirði...

2005-11-17T11:32:00.000-08:00

Síðastliðinn föstudag keyptir prófessorinn handa mér nýja tölvu sem ég barasta verð að monta mig aðeins af. Þetta er PowerMac G5, dual 2,5GHz (tveir örgjörvar) með --6,5 gígabæt í innra minni--, DVD brennara og kjötmiklum hörðum diski. Með þessu fylgdi síðan splunkunýr kristaltær 19 tommu flatur LCD skjár. Angel er búinn að vera að suða í mér að setja nýjustu útgáfuna af FIFA inn á tölvuna en ég veit ekki hvort það sé sniðugt. Nú er bara að láta þennan reiðskjóta erfiða aðeins og í tilefni af þessu ætla ég að setja af stað útreikninga sem gætu aukið skilning okkar á upphafi heimsins. Einnig ætla ég að skrifa forrit sem vonandi leysir Geirfinnsmálið. Læt ykkur vita þegar ég er kominn nær svarinu.

-Hannes

fimm núll

2005-11-15T00:19:00.000-08:00

Klukkan hálf eitt síðastliðinn laugardag hlupum við Gerður inn á knattspyrnuvöllinn hér í Caltech, tilbúin í slaginn gegn erkifjendum okkar - kínverska liðinu. Þessir Kínverjar eru nokkuð sprækir og leiknir með knöttinn og voru með eitt besta liðið í deildinni í fyrra. Ég gerði því ráð fyrir að við þyrftum að hafa svolítið fyrir hlutunum, en annað kom á daginn. Gerður byrjaði sem miðjumaður og ég á hægri kanti. Fimm mínútum eftir að flautað var til leiks náði Guillaume að pota boltanum í netið eftir góða baráttu hjá m.a. Gerði sem gaf ekkert eftir og var næstum búin að traðka á nokkrum í hinu liðinu. Stuttu eftir það skoraði Guillaume aftur og í hálfleik var staðan 2-0. Við náðum að bæta við þremur mörkum í seinni hálfleik - þar af skoraði ég eitt eftir hornspyrnu. Hápunkturinn var þó þegar Gerður átti glæsilegt skot í slá langt utan að velli svo í glumdi. Því miður fór boltinn ekki inn, en fólk í báðum liðum stóð agndofa á eftir. Lokatölur voru því 5-0 fyrir okkur gegn einu erfiðasta liðinu í deildinni! Gátum því ekki annað en farið brosandi í moskuna - Gerður með slæðu og ég berfættur með blöðru á stórutá.

-Hannes

Þarf ég að fela holdið betur?

2005-11-14T21:30:00.000-08:00

Á laugardaginn var setti ég á mig slæðu til að hylja hárið og klæddist síðum kufli.
Jú ég var að fara í mosku til að verða viðstödd giftingu vinar okkar. Fyrir athöfnina fannst mér þetta allt saman mjög spennandi og áhugavert. Gestirnir biðu allir fyrir utan moskuna eftir brúðhjónunum og kvenmennirnir litu allir út eins strangtrúaðir múslímar. Leið mér eins og ég væri kúguð? Nei, mér leið bara eins og ég væri að fara að leika í leikriti. Komin í múnderingu og beið eftir handritinu.
Brúðkaupið sjálft var áhugavert. Hugsa að ég gerist ekki múslími í bráð enda verð ég að viðurkenna að skilningur minn og umburðarlyndi gagnvart trúarbrögunum jukust ekki að þessu sinni. Sem kvenmaður alinn upp í vestrænni hugmyndafræði verða full margir árekstrar.

Brúðkaupsveislan sjálf var skemmtileg. Haldin á veitingarstað með lifandi tónlist þar sem taktar frá því úr gæsapartíi brúðarinnar voru endurteknir en þar réð magadans ríkjum, dansi sem fyrir þessar dömur er jafn eðilegur og fyrir mig að sparka bolta. Jú á svona stundum er maður ekkert alltof stoltur af vikivakanum.
Er enn að læra. Mjöðm upp, snúa, skapa langa línu...

-Gerður

Bíó, brúðkaup og afmæli

2005-11-08T21:46:00.000-08:00

Á sunnudaginn var sáum við íslensku heimildarmyndina/kynningarmyndina Gargandi snilld á kvikmyndahátíð í LA. Það er svo sem ekki mikið að tala um, myndin uppfull af kúli og þjóðrembingi og minnti mig helst á risaauglýsingu frá Flugleiðum frekar en faglega unna heimildarmynd. Tónlistarmennirnir stóðu sig þó vel að vanda en þar voru fremst í flokki Björk okkar, Sigurrós, Múm, Mugison og Mínus. Það sem mér þótti áhugaverðast var spurning eins áhorfandans (Kana) til leikstjórans eftir lok myndarinnar. Hún var svohljóðandi (sögð í mjög hneyksislegum tóni): " Why wasn't Pal Oskar in the film? " Ég er enn að reyna að ímynda mér hvað áhorfandinn var að hugsa. Var hann að reyna að vera kúl til þess eins að láta aðra áhorfendur dást að þekkingu hans á íslenskri tónlist? Var þetta einkavinur Páls Óskar? Eða finnst þessum manni Páll Óskar eiga heima á meðal ofangreindra tónlistarmanna?
Dæmi nú hver og einn fyrir sig. Ég er að minnsta kosti enn að hlæja og jú hugsa.

Á laugardaginn mun vinafólk okkar, hinn senigalski Fady og marókkóska unnusta hans Mouna, ganga í það heilaga í moskvu í klukkutíma fjarlægð frá heimili okkar hjóna. Hef aldrei fyrr farið í múslima brúðkaup og bíð því spennt. Er búin að fá slæðu lánaða til að hylja hárið. Ætli ég þurfi að vera berfætt?

Pabbi minn varð sjötíu og eins árs í gær, 7.nóvember-sama dag og Jón Arason var hálshöggvinn forðum daga, hann er á Kúbu þar sem hann hélt upp á daginn. Nóvember er einnig afmælismánuður Stínu systir og Jóns Loga frænda. Ætli til sé kökuhraðsendingarþjónusta Svíþjóð-LA? Vona það!

-Gerður

Cuba Libre

2005-11-01T09:28:00.000-08:00

Innan skamms munu hér birtast myndir frá helginni sem leið, en á laugardaginn klæddum við okkur í grímubúninga og fórum í hrekkjavökupartý eftir upphitun hjá Guillaume þar sem ég grillaði argentískt nautakjöt ofan í mannskapinn. Kveikt var í mesquite viðarkolum frá Mexíkó og gerðist ég meira að segja svo argentískur að útbúa chimichurri til þess að bera fram með kjötinu. Ákvað í kjölfar þessa að einhver bið verður á því að ég gerist grænmetisæta.

Og til þess að koma að þriðja landinu frá latnesku Ameríku að, þá er ég mjög stoltur af tengdaforeldrum mínum sem ákváðu með stuttum fyrirvara að heimsækja Kúbu í þessari viku. Sjálfan dreymir mig að fara þangað áður en Castro fellur frá, því Kúba verður án efa ekki söm án hans og mun líklegast kaffærast í ómerkilegum bandarískum hamborgarabúllum. Sverrir Jan sagði mér að það hafi verið mjög symbólískt þegar hann gekk yfir Karlsbrúna í Prag stuttu eftir að járntjaldið féll og á hinum brúarendanum öskraði á hann neónskilti frá McDonalds. Ríkisstjórn Kúbu gefur víst öllum þegnum sínum sem eru orðnir nógu gamlir til þess að drekka, eina flösku af Havana Club rommi aðra hverja viku. Verður hægt að skola niður tvöföldum hamborgara með tvöföldum romm í kók þegar bandarísk ómenning gerir innrás á Kúbu?

-Hannes

Forever Your Girl

2005-10-26T22:31:00.000-07:00

Já helgin var hressileg. Stóðum okkur allar eins og íslenskum stelpum sæmir m.ö.o. fullar og vitlausar. Einn af hápunktunum var þegar sú fræga kona Paula Abdul varð vinkona okkar. Nú sit ég dag og nótt við símann og bíð eftir símtali því einhvern veginn hef ég það á tilfinningunni að hún bjóði mér að vera aðstoðardanshöfundurinn sinn.

Annars er það helst að frétta að í dag eignaðist ég kalifornískt ökuskirteini eftir verklegt próf í morgun og kláraði að prjóna vetrartrefil handa Hannesi.

-Gerður

eftir tvo espressóbolla.....

2005-10-22T13:13:00.001-07:00

Sit hér í eldhúsinu á Catalina Avenue, nýbúinn að sötra annan espressóbollann minn þennan morguninn. Gerður fór í búðaráp með Völu til þess að búa sig undir daginn og kvöldið, en þær eru á leið í pæjuleik í Hollywood ásamt nokkrum öðrum íslenskum stelpum. Sjálfur er ég að spá í að hafa þetta nokkuð karlmannlegan dag. Fyrst er það fótboltaleikur klukkan 2 þar sem ég á víst að vera í vörninni. Eftir það var ég að spá í að plata strákana til þess að grilla einhverjar stórar og safaríkar nautasteikur þar sem öllu kanínufóðri og óþarfa pjátri verður sleppt. Guillaume stakk upp á því að við myndum spila póker í kvöld, en ég er nú ekkert fyrir fjárhættuspil jafnvel þótt við myndum ekki leggja neitt undir nema matadorpeninga eða eldspýtur. Svo er hann svo andskoti lunkinn í spilum og á örugglega eftir að skilja okkur eftir á nærbuxunum einum fata - þ.e.a.s. ef fatapóker verður fyrir valinu sem ég efast nú um. Allaveganna verð ég að finna mér eitthvað skemmtilegt að gera á meðan Gerður þræðir alla heitustu staðina í Hollywood. Einnig til þess að slá á áhyggjurnar um að hún hitti Keanu Reeves aftur og hann bjóði henni betra líf.

Þarf ég nokkuð að hafa áhyggjur?
Hvort er annars eftirsóknarverðara, að eiga Hollywood-stjörnu eða doktorsnema í stærðfræði sem eiginmann?
Hefur kaffið sem ég var að drekka gert mig stressaðan?

Kannski er þörf á að ég opni viskýflöskuna í kvöld.

-Hannes

Fótbolti

2005-10-20T19:48:00.000-07:00

Efast ekki um að ég fari að tala ítölsku fljótlega. Ástæðan er ekki sú að ég kunni eitthvað í ítölsku eða sé að læra hana, ónei, heldur er ástæðan sú að ég er byrjuð að spila eins og ítalskur atvinnumaður í knattspyrnu. Fyrir tveimur vikum spilaði ég tvo leiki í röð með viðeigandi óhreyfanleika næstu þrjá dagana, keppti fyrir hönd vélaverkfræðinga m.ö.o. er orðin mjög professional og bíð eftir íþróttastyrknum. Í síðari leiknum fékk ég gríðarstóran marblett á handlegginn eftir glæsilegan varnarleik (marbletturinn er enn til staðar). Síðan þá hef þurft að afsaka Hannes hvert sem við förum, meira að segja hafa ókunnir komið upp að mér og spurt hvað kom fyrir, það eru ekki allir sem kaupa það að ég hafi verið að spila vörn í fóbó. Já það er gaman í fótbolta.Verð samt að viðurkenna að ég er enn mjög hrædd við boltann og er jú pínu súkkulaði. Sit nú sveitt sem fyrr eftir góða æfingu nú í kvöld. Læt ykkur vita ef AC Milan hefur samband við mig.

P.s.fyrir þá sem hafa áhyggjur er ég mjög meðvituð um að vera balanceruð í íþróttaiðkun minni og fór á balletæfingu á þriðjudaginn bara svona til að viðhalda stelpunni í mér.

Gerður

Gullfjallið

2005-10-20T11:07:00.000-07:00

Um síðustu helgi flúðum við malbikið og hraðbrautirnar í Los Angeles og fórum í tjaldferðalag með góðum vinum okkar héðan úr Pasadena. Klukkan 2 eftir miðnætti á aðfararnótt laugardags komum við að tjaldstæðinu í Montana de Oro og á móti okkur tóku dádýr og þvottabirnir. Við hentum tjöldunum upp og skriðum upp í svefnpokana þreytt eftir langa vinnuviku. Mér gekk þó eitthvað illa að sofna og um miðja nótt vaknaði ég upp við það að einhver var að vesenast í þakgrindinni á bíl Stephanes og Mörtu þar sem þau voru með fjallahjólin sín. "Djöfullinn sjálfur", hugsaði ég, "einhver er að reyna að stela hjólunum!". Ég leit út um tjaldið og þarna sá ég a.m.k. þrjá feita þvottabirni að uppi á þakinu á bílnum í leit að fæði. Hugsaði með mér að það væri engin hætta á að þeir stælu hjólunum svo ég fór að sofa aftur. Daginn eftir voru þvottabjarnarfótspor út um allt og höfðu þeir meðal annars komist í kæliboxið hjá Völu og Ólíver. Eitthvað höfðu þeir smakkað á klettasalatinu en kunnu víst ekki að meta slíkt kanínufóður. Sem betur fer létu þeir bjórinn alveg í friði - ekki hefði ég viljað hafa einhverja drukkna þvottabirni með læti á tjaldstæðinu um miðja nótt.

-Hannes

Hvar er Swayze þegar ég þarfnast hans?

2005-10-06T16:07:00.000-07:00

Á milli þess sem ég hend in CV-íum fer ég í spænskutíma, keramiktíma, silkiþrykktíma, lyfti, fer í fóbó, jóga, sund og passa börn. Já það er ansi mikil vinna að vera ekki með fasta vinnu. Áhugamál taka tíma. Sé fram á að hafa ekki pláss fyrir vinnu í stundatöflunni minni.

Fór í fyrsta keramik tímann í gær. Bjó til eina skál. Tekur augsljóslega tíma að læra réttu tökin. Allan tímann beið ég eftir að Patric Swayze myndi standa fyrir aftan mig. Það gerðist ekki. Hann var augljóslega fjarri góðu gamni.
Hef einsett mér það að gera ekki neitt ljótt. Það er mjög erfitt þar sem keramik er annars vegar því það getur verið svo viðbjóðslega hallærislegt. Fór í Borders (bókabúð) fyrr í dag til að þroska fegurðarskynið gagnvart keramiki. Var einhverju nær. Veit allaveganna hvað ég vil ekki gera. Það er fyrsta skref.

Úhh...var rétt í þessu að fá símtal frá JPL day care center. Fer í fyrsta viðtalið mitt á miðvikudaginn. Er að sækja um stöðu sem aðstoðarkennari fyrir 5-8 ára börn. Það er samt svo mikið skriffinsku brjálæði hérna. Ok. búin að senda inn cover letter og resume og komin með viðtal: mjög gott. En hvað svo? Í viðtalinu ef þeim líst vel á mig þá get ég formlega sótt um, þ.e. fyllt út umsóknareyðublað hjá þeim. Og hvað svo? Veit ekki enn. Annars til útskýringar er JPL skammstöfun fyrir Jet Propulsion Laboratory en fyrirtækið býr til geimflugvélar og er í samstarfi við NASA.

Nú þarf ég augljóslega að setja upp eðlisfræðisvipinn og brosa þess á milli.

-Gerdur

Nýklipptur

2005-10-03T23:07:00.000-07:00

Gerður var að ljúka við að klippa mig og nú er búið að útrýma þessari sveppahárgreiðslu sem ég var kominn með. Þetta er bara nokkuð pönkað og ég er mjög sáttur. Síðast þegar ég fór í klippingu hérna í LA var það á einhverri Aveda hárgreiðslustofu hér í grenndinni hefði ég betur mátt að klippa mig sjálfur. Kannski er ég bara svona vanafastur og vil helst láta Árna í Hárbeitt sjá um hárið mitt, enda er það eitt af mínum fyrstu verkum að kíkja á stofuna til hans þegar ég kem heim til Íslands; lendi í Keflavík klukkan 7 að morgni og er orðinn nýklipptur klukkan 11.

Eins og Gerður er búinn að skrifa var helgin ansi viðburðarík. Löggurnar sem komu til þess að slútta partýinu hjá Angeli voru kostulegar - kalltæki í eyrunum, byssubelti, tugguleður og vatnsgreiðsla. Tóku starf sitt mjög alvarlega og það þorði enginn að sýna mótþróa. Spjallaði aðeins við þá og þeir voru kurteisin uppmáluð. Partýið hélt þó áfram í félagsherbergi á skólalóðinni, fjarri starfsmönnum LAPD.

-Hannes

Vikan sem leið

2005-10-02T22:18:00.000-07:00

-Á mánudaginn var sá ég George Clooney berum augum í 2 klst löngum viðtalsþætti sem tekin var upp fyrir sjónvarpsstöð sem ég man engan veginn hvað heitir. Já ég var ein af þeim óþolandi sem klappa og hlægja í gríð og erg til að gera sjónvarpsefnið hressilegra. Clooney var samt mjög hressilegur og var lítið um leik hjá mér að þessu sinni, kemur allt frá hjartanu þar sem Clooney er annars vegar.

-Á þriðjudaginn fór ég í fyrsta spænsku tímann minn. En nú er ég byrjuð að taka tungumála kúrsa í Caltech-Ja Ja Sehr Gut.

-Á miðvikudaginn fór ég á fyrirlestur hjá Lehmans brothers en það er nafn yfir fjárfestingarbanka í New York. Þeir buðu upp á góðar veitingar en ég veit ekki alveg með fyrirlesturinn.

-Á fimmtudaginn hittist saumklúbburinn en hann samanstendur af 5 íslenskum stelpum sem búa hér í LA. Þar var drukkið martini, hvítvín, slúðrað og heimasíða lítalækna skoðuð. Það er hressandi að skoða fyrir/eftir myndir.

-Á föstudaginn fórum við í innflutningspartý til Angels. Löggan kom og ég bjóst við skothríð. En nei löggan í Bandaríkjunum er ekkert svo hættuleg. Hún sagði bara: "please can you stop that noise". Við gáfum Angel möffinsform og vonumst núna eftir dýrindis kaffiboðum sérhvern dag hér eftir.

-Á laugardaginn fórum við í þrítugsafmæli til Alans. Hann hélt það á ströndinni með grilli og öllu tilheyrandi. Ég synti í sjónum eins og ég ætti lífið að leysa og grillaði mikið magn af marsmellows. Á þessum árstíma er mikið magn af örverum í sjónum sem gefa frá sér ljós við áreiti. Til útskýringar: þegar sólin var sest lýsti sjórinn þegar öldurnar brotnuðu eins og í þær hafði verið sett "glow in the dark" vökvi. Þetta hljómar undarlega en ég hafði aldrei séð neitt þessu líkt. Það sama gilti um sandinn á ströndinni. Nóg að snerta hann eða stampa niður fótum og sandurinn lýstist allur upp. Held að þetta hafi verið eitt af sérstökustu náttúruupplifunum lífs míns. Við gáfum Alan Surf bretti í afmælisgjöf og hann var voða ánægður.

-Í dag sá ég Japana marsera um í Lederhosen flaggandi bandaríska fánanum. Velkomin til LA. Í dag fór ég einnig í klippingu til japanskrar konu og lít nú út eins og LA gella með stytturnar á réttu stöðunum m.ö.o. mjög fín. Eyddum deginum með Mörtu (Marta fór einnig í klippingu) og Stephan. Gengum um ströndina, fengum heimatilbúin ís, fórum í þýskan bjórgarð, versluðum í mexíkönskum matvörumarkaði og drukkum heitan maísdrykk að hætti íbúa El Salvador. Í kvöld var síðan grillað með öllum krökkunum og fylgst með nýju seríunni um Aðþrengdu eiginkonurnar.

-Gerður

Aahnoold hefur svikið mig

2005-09-20T20:24:00.000-07:00

Af einhverri ástæðu fannst hæstvirtum fylkisstjóra vorum, Arnold Schwarzenegger, kominn tími til þess að rebúblikanar færu að gera vart við sig hér í nágrenninu.

Í dag gengum við Gerður eftir hinu forkunnarfagra Grænastræti sem við höldum svolítið upp á. Bílaframleiðendur virðast vera á sama máli en þeir hafa notað þessa götu við upptökur á auglýsingum og hef ég sjálfur rambað inn á þá við slíka iðju. Þessi gata er bara rétt handan við hornið þar sem við búum og hefur að geyma skemmtilegar litlar búðir sem ekki eru á nokkurn hátt tengdar þessum hefbundnu bandarísku stórkeðjuskrímslum - vin í eyðimörk þar sem McDonalds-trúðurinn ræður ríkjum og hlær að okkur heimskum neytendunum. Á einu horninu á Grænastræti var alltaf lítil sæt líkamsræktarstöð á stærð við íslenska skóbúð en áðan tók ég eftir að hún var þar ekki lengur. Þess í stað eru kalífornískir repúblikanar búnir að opna þar skrifstofu, heilu ári fyrir kosningar. Þegar litið er inn um gluggann má sjá risastóran bandarískan fána, heilan vegg þakin er merki flokksins og í glugganum sjálfum er síðan auglýsingaspjald frá síðustu kosningunum með slagorðinu "Join Arnold!".

Aldrei átti ég von á að sjálfur Schwarzenegger færi að loka líkamsræktarstöðvum til þess að opna skrifstofur fyrir stjórnmálaflokk núverandi forseta.

-Hannes

Guys Institute Vs. Chic Institute

2005-09-19T23:07:00.000-07:00

Um helgina varð ég ekki nýr viðskiptavinur "New Me, Surgical Institute".
Nei, en fyrir þó nokkru síðan varð ég viðskiptavinur "Follow Me, Guys Institute" og er það enn. Follow Me tekur að sér kúnna eins og mig sem hafa gefið líf sitt háskólanum tímabundið og leiðir þá áfram í daglegu lífi drengja. Þetta er fyrirtaks fyrirtæki rekið af eiginmanninum. Verkefni sem ég hef þurft að takast á við er til dæmis að fara í fótbolta með strákunum og lyfta sem steratröll væri.
Ég veit ekki hversu lengi ég mun leyfa þessu fyrirtæki að hafa stjórn á frítíma mínum en eins og er hentar það mér mjög svo vel. Ég bara mæti, skalla nokkra bolta, bæti þríhöfðann og tala síðan um bjórtegundir. Vankantarnir eru að ég er farin að geta gert armbeyjur á tánum og hugsa óþarflega illa um hárið á mér. Með öðrum orðum ég er farin að umturnast í strák.
Sem betur er þessum önnum mínum að ljúka og í framhaldi af því ætla ég að stofna fyrirtækið "Look at Me, Chic Institute". Þetta fyrirtæki mun að sjálfsögðu sérhæfa sig eingöngu í gellulegum hugsunarhætti og athöfnum.
Vá hvað ég hlakka mikið til!!!

Nýr ég

2005-09-16T13:09:00.000-07:00

Væri ekki gaman að geta skipt út líkamanum sínum eins og nýjum bíl? Fá lán hjá einhverjum bankanum fyrir kostnaðinum og mæta í vinnuna einn daginn með nýtt nef? Af auglýsingunum í LA Weekly að dæma virðist þetta viðgangast hér í Suður-Kalíforníu. En auðvitað kemur þetta hvorki mér né ykkur á óvart þar sem þetta er nú einu sinni LA. Samt bregður mér alltaf þegar ég opna þetta blað og á móti mér æpa heilsíðuauglýsingar með hálfnöktum karlmönnum og kvenmönnum þar sem boðið er upp á ýmsar lýtaaðgerðir. Þarna eru fyrirtæki eins og "Beverly Hills Surgical Institute" með slagorðið "We Know Beauty" og heimasíðuna www.weknowbeauty.com, "Turn Back Time, Cosmetic Medical Center" með heimasíðuna www.weturnbacktime.com og það sem mér þykir mest grípandi "New Me, Surgical Institute", sem reyndar hefur einnig undirtitil "A Medical Corporation" (áhugasamir geta kíkt á síðuna www.lovenewme.com). Það má augljóslega sjá ákveðna reglu í nafngiftum þessara fyrirtækja. Fyrst er að fundið eitthvað grípandi slagorð sem á einhvern hátt felur í sér fegurð og eilífa æsku og síðan er bætt við einhverju sem vekur traust, eins og til dæmis orðið "institute" sem er næsta skothelt (þetta orð kemur einmitt fyrir í nafni skólans míns, "California _Institute_ of Technology").

Eru þessi fyrirtæki að grínast? Er til fólk sem gleypir við þessum nöfnum og segir síðan stolt við vini sína að þau ætli að fá sér nýtt nef hjá "New Me, Surgical Institute"? Ætli það leyfilegt að hirða fituna sína úr fitusoginu til þess að drýgja tekjur heimilisins með því að búa til úr henni sápu?

Ég er kominn með ískyggilega há kolvik og verð líklegast hálfsköllóttur fyrir fertugt. Ætla ekkert að gera í því enda engin þörf á þegar litið er til Jóns Hansen og pabba sem eru báðir mjög svalir og ungir í fasi þrátt fyrir sín háu kollvik. Svo hefur þetta ýmsa kosti; hvern langar ekki til þess að vera með hárkraga sem má safna í tagl? Eilíf æska hefur ekkert með hár og hrukkur að gera.

-Hannes

Richter og Reeves

2005-09-06T22:39:00.000-07:00

Rafmagnslaust í L.A. í dag. Sá það á mbl.is. Mogginn lýgur aldrei. Hélt í fyrstu að þetta hafi verið hryðjuverk en komst síðan að því með frekari lestri að einhver starfsmaður hafi óvart klippt á aðalrafmagnskapalinn. Vá, ekkert spennandi. Ég sem hélt að ég byggi í stórborg. Ég sem hélt að maður gæti ekki þverfótað fyrir skothylkjum og að maður fengi að upplifa a.m.k. einn bílaeltingaleik á dag. Allaveganna urðum við ekki fyrir rafmagnsleysinu og ef ekki væri fyrir netið þá hefðum ekki haft neina hugmynd um að hálf borgin hélt sig við kerti í dag.

Út í aðra sálma. Íris hans Halla frænda dvaldi hjá okkur yfir helgina. Það var gaman. Grilluðum argentískt naut, borðuðum mangó, drukkum margaritur, fórum á ströndina og sáum gellu í g-string á línuskautum. Þrátt fyrir að L.A. geti klikkað á bófa-og hasarímyndinni klikkar hún ekki á Baywatchímyndinni.
Íris-takk fyrir komuna. Þú ert ávallt velkomin!

Annars vorum við síðustu helgi á tónlistarhátíð Heilags Arthúrs eins og við höfum áður komið að. Já sáum margar hljómsveitirnar spila. Skemmtilegast var að sjá Sonic Youth en þeir voru kannski ekki þeir skemmtilegustu að hlusta á vegna lélegra hljóðgæða í fyrstu lögunum. Þau voru samt svo flott! Mun skemmtilegri á tónleikum en ég bjóst við. Já síðustu helgi var margt um manninn. Aldrei séð jafn mikið af frægu fólki í einu á ævi minni. Hressandi var að sjá kappann Keanu Reeves. Ég var næstum því byrjuð að elta hann eins og unglingur þegar ég áttaði mig á því að ég er ekki lengur skotin í honum og ekki lengur unglingur.

-Gerður

Slurp

2005-09-06T21:43:00.000-07:00

"Slurp... sluuuurrrppp". Einhvern veginn svona hljómar Gerður þegar hún gæðir sér á heimatilbúnum frostpinna, sitjandi við skrifborðið niðursokkin í bækur. Hér hef ég setið í sófanum síðustu 5 mínúturnar, hlustandi á Nick Drake í bland við slurpið og Gerður hefur ekki hugmynd um að ég er búinn að vera að fylgjast með þessu frostpinnaáti. Hvað þá að ég væri að skrifa um hennar búkhljóð og opinbera þetta allt saman á veraldarvefnum svo allir sem vilja geti lesið. Næst ætla ég að vera tilbúinn með míkrafón til þess að taka þetta upp.

Þeir sem hafa áhuga á heimatilbúnum frostpinnum ættu að lesa aðeins lengra. Í hitanum í gær bjuggum við til "smoothies" úr mangóbitum, banana, jarðaberjum og appelsínusafa. Veit ekki hvort það var hitinn, en þetta var einhver besti "smoothies" sem ég hef bragðað í lengri tíma og aldrei þessu vant var smá afgangur eftir að við höfðum svalað þorsta okkar. Minnug ferða okkar til Mexíkó, þar sem er hægt að kaupa íspinna gerðum úr ávaxtasafa með bitum af ferskum ávöxtum, datt okkur í hug að hella þessu í íspinnaboxið sem við keyptum í IKEA fyrr á þessu ári og henda þessu í frystihólfið (sjá athugasemd hér að neðan). Afraksturinn var þessi einstaklega bragðgóði og holli frostpinni með engum viðbættum hvítum sykri!!

ATH: Ameríski ískápurinn okkar er einn og sér efni í langan pistil sem við látum bíða betri tíma. En það má þó nefna það að ískápur foreldra minna kemst nánast inn í þennan skáp og þar af leiðandi er alltaf eins og hann sé tómur sama hversu oft þessi tveggja manna fjölskylda fer oft í Trader Joe's að versla inn mat. Fæ þess vegna aldrei þessa tilfinningu sem fylgir því að versla mikið í matinn og stútfylla ískápinn, tilbúinn til þess að takast á við kjarnorkuvetur ef út í það er farið. Það er þó e.t.v. kostur að það er nóg pláss fyrir óniðurskorna fullorðna manneskju þarna inni og aldrei að vita ef næstu dagar verða heitir hvort ég bregði mér þarna inn til þess að kæla mig.

-Hannes

Heilinn minn

2005-09-02T14:38:00.000-07:00

Það er margt heillandi við heila. Á mánudaginn var gerði ég vini mínum Alan greiða með því að fara í heilaskanna. Ég fékk að launum fullt af pening og örugglega krabbamein en hann fékk að launum að sjá hvernig heilinn minn virkar þegar ég tek ákvarðanir. Hann er að já að vinna að rannsókn um hvernig mannsheilinn starfar þegar hann tekur ákvarðanir. Ég var inn í heilaskannanum í klukkutíma (minnti mig á senu úr 2001) og tók ákvarðanir um myndir sem birtust mér á skjá sem ég hafði yfir augunum. Fyrir hverja rétta ákvörðun sem ég tók (of erfitt að lýsa rannsókninni í smáatriðum)þénaði ég 25 cent. Ég spilafíkilinn fór alveg yfirum í skannanum og þénaði meir en Alan hafði nokkurn tíma séð. Nú á ég salt í grautinn og allir eru sáttir.

p.s. Ég og Hannes erum að fara á Sonic Youth tónleika á sunnudaginn. Þeir eru að spila á tónlistarhátíð sem stendur yfir í tvo daga. Ef þið hafið áhuga á að tékka á henni bendi ég ykkur á heimasíðu hátíðarinnar
Góðar stundir.

-Gerður

Líkhús og rabarbari

2005-09-01T22:28:00.000-07:00

Sem betur fer hefur hitastigið lækkað hér í Pasadena. Búið að vera ca. 30 stigum í dag en hefur verið í kringum 38 stig síðustu daga. Hitinn hefur samt ekki það mikil áhrif á okkur á daginn þar sem við sitjum við skrifborð í loftkældum byggingum Caltech. Á bókasafninu gengur þetta loftkælingarbrjálæði svo langt að það mætti halda að hluti kjallarans væri nýttur sem líkhús. Allaveganna mætti Gerður með lopapeysu með rúllukraga og ullarsokka í morgun!! (Ég hef ekki enn farið niður í "sub-basement" bókasafnsins, þ.e. kjallarann undir kjallaranum, en sú hæð er lokuð almenningi. Það er því ekki hægt að útiloka þessa líkhúsatilgátu...)

Með lækkandi hitastigi fæst maður loksins til þess að fara út að hreyfa sig og skokkuðum við hjúin í dag ca. 5,6 km í San Marino - millahverfinu sem er rétt sunnan við skólalóðina. Einhvern veginn fæ ég alltaf á tilfinninguna að fólkið þar sé ekkert alltof spennt fyrir því að ókunnugir séu að væflast um lóðina þeirra. Í hverri lóð er áberandi átthyrnt skilti sem segir "No Trespassing - Armed Response". Við tökum enga áhættu og höldum okkur því á gangstéttinni. Bezt að bíða með að stelast inn í garða til að stela rabarbara þangað til við komum næst til Íslands.

-Hannes

Margt hefur drifið á daga okkar ...

2005-08-30T16:21:00.000-07:00

Hversu oft bakar maður 100 pönnukökur í einum rikk á ævinni?
Augljóslega einu sinni. Já í gærkvöldi var sýning á þeirri ágætu mynd 101 Reykjavík á útitjaldi á skólalóðinni. Hannes bjó til kynningu um Ísland, Reykjavík og reykvíska menningu sem hann sýndi fyrir myndina, Vala bakaði 4 skúffukökur, Helen smurði flatkökur með hangikjöti og eins og fyrr segir bakaði ég pönnukökur.
Auk þessa var keypt annarskonar gúmmeðali auk drykkja.
Áhorfendur skemmtu sér vel enda varla annað hægt með ofantaldar veitingar í mallakútnum.

Já annars hefur verið nóg að gera í 36-38 stiga hitanum fyrir utan það að komast fram hjá því að bráðna.

-Á laugardaginn kepptum við í æsispennandi íþróttakeppnni, Gradiators, og hvet ég alla sem áhuga hafa að fara inn á eftirfarandi link til að kynna sér það mál frekar.

-Á sunnudaginn spilaði ég tennis í fyrsta sinn á ævinni en það hafði verið langþráður draumur hjá mér. Er komin með æðra takmark eftir spileríið og það er að ganga í Venus systrafélagið.

-Gerður

Um vískílandskikann

2005-08-24T22:28:00.000-07:00

Til þess að svala forvitni einhverra þá ákvað ég að útskýra þetta með viskílandskikann aðeins betur. Fyrr í sumar var okkur hjónunum boðið í mat til Helga Ben og Maríu. Eins og vanalega voru móttökurnar höfðinglegar og fengum við að smakka eðalgott skoskt maltvískí sem ber það þjála heiti Laphroaig (borið fram einhvern veginn svona: "lafrojg"). Helgi sagði að sá sem eignast flösku af Laphroaig eiga þess kost að gerast svokallaður "vinur Laphroaig". Ekki fær maður eingöngu að nota þessa virðulegu nafnbót heldur fylgir með þessu eins ferfeta landskiki í ræktunarlandi viskíframleiðandans.

Við urðum mjög spennt yfir þessum tíðindum og ákváðum að kaupa flösku af þessum guðaveigum sem fyrst eftir að við kæmum aftur til Pasadena og gera tilkall til landskika. Nú erum við stoltir eigendur skika númer 264892. Hér að neðan getið þið séð loftmynd af skikanum og bendir rauð ör á ferfetið góða:

Áhugasamir ættu endilega að líta á heimasíðu Laphroaig:
http://www.laphroaig.com

-Hannes

P.S. Ef vinur Laphroaig heimsækir brugghúsið fær hann staup af maltviskíi sem nokkurs konar arðgreiðslu af landskikanum. Að sjálfsögðu fær hann einnig að sjá og labba um þetta ferfet sem er hans eign á meðan hann lifir.

Sigurgyðja og skoskur landskiki

2005-08-22T22:22:00.000-07:00

Í dag tókum við ekki þátt í Ólympíuleikunum. Nei við tókum þátt í Nike-hlaupinu.
Nike-hlaup hljómar mjög fagmannlega. Við fengum nike skó, nike sokka og nike andinn sveif yfir vötnum. Þarna voru saman komnir um 300 hlauparar af öllum stærðum og gerðum tilbúnir að svitna í 33 stiga hita. En er Nike-hlaup jafn fagmannlegt eins og það lítur út fyrir að vera? Tja er ekki viss. Að einhverju leyti minnti þessi atburður mig á íslenskt Samsölubakaríshlaup (þótt ég verði að viðurkenna að ég hef aldrei þreytt það hlaup, ef það er þá til?). En hver er ástæðan? Jú eftir hlaupið þyrptust allir hlauparnir að tveimur borðum þar sem veitingar biðu. Þar var staðið í röð í einhverjar mínútur og ef maður var heppinn fékk maður samloku, kjúkling, salat, ávexti, ávaxadjús og bjór. Ég og Hannes vorum mjög heppin og fengum þetta allt. Já það er gott að vera fljótur að hlaupa á ögurstundum í lífi manns. Það er gott að vera búin að læra að hamstra mat (þökk sé íslenskum lágvöruverðsbúðum) á ögurstundum í lífi manns. Eftir mat og drykk stóðu síðan allir í þyrpingu sveittir sem aldrei fyrr því nú var komið að lottóinu. Já allir þátttakendur fengu lottómiða í upphafi hlaupsins og nú var komið að atburðinum sem að mér virtist vera hápunkturinn. Ég og Hannes erum náttúrulega nýbúin að sjá Kalla og sælgætisgerðina og héldum því fastast í þá von að við værum hin útvöldu og myndum hreppa nike handklæði, nike vatnsbrúsa eða jafnvel nike púlsmæli fyrir allt erfiðið. En heppnin var ekki með okkur í þetta sinn. En þrátt fyrir allt erum við sátt. Eigum forláta nike dry fit sokka, lærvöðva með mjólkursýrum og maga sem er fullur af kjúkling og bjór.

Annars er það helst að frétta að ég og Hannes eignuðumst skoskan viský landskika um helgina. Fylgist með og fréttir af honum munu berast innan skamms.

-Gerdi

Markmið morgundagsins

2005-08-19T13:58:00.000-07:00

Markmið okkar hjónanna:

-Taka þátt í LA-maraþoninu í mars 2006
-Taka þátt í San Fransisco-maraþoninu í maí 2006
-Gefa út jólasmellinn Pottþétt LA jól 2005

Tökum þessum markmiðum mjög alvarlega.

Erum byrjuð að æfa hlaup eins og óð værum með hræðilegum afleiðingum. Ég get ekki gengið, ekki hlegið og ekki farið fram úr á morgnanna. Harðsperrur og ofþreyta hafa tekið sér bólfestu í mínum kroppi. Við ætlum samt að halda áfram æfingum þar sem við virðumst tilbiðja masókisma og fara út að hlaupa eftir skóla.

Höfum nú þegar samið þrjá smelli á samplerinn hans Hannesar. Höfum sagt skilið við Garageband og ætlum að taka okkur alvarlega. Það þýðir að nú sömplum við öll okkar hljóð sjálf og búum til gríðarlega hressilega takta úr hljóðunum. Eins og er hljómar þetta hræðilega en okkur til huggunar ætlum við að fela okkur bak við Pottþétt stimilinn því með hann er allt leyfilegt.

Annars skín sólin sem fyrr. Látum ykkur vita hvernig gengur að fylgja markmiðunum en eins og er stefnir þetta allt í Ólympíuleika í hlaupi og sampli.

-Gerdi

Eilítill fróðleikur um mynd gærdagsins

2005-08-16T14:42:00.000-07:00

Willy Wonka and the Chocolate Factory kom út árið 1971 og var Roald Dahl, höfundur upprunalegu bókarinnar Charlie and the Chocolate Factory, annar af handritshöfundunum. Myndin var fyrst og fremst gerð fyrir peninga frá fyrirtækinu Quaker Oats sem ætlaði að nýta hana sem auglýsingu á nýju súkkulaði. Þetta súkkulaði bar heitið Wonka Bar, og leit út eins og aðal súkkulaðistykkið í myndinni. Stuttu eftir að myndin var frumsýnd og hillur búða í Bandaríkjunum voru fylltar af þessum Wonka stykkjum þurfti að innkalla það allt aftur vegna framleiðslugalla: Svo illa vildi til að það bráðnaði við herbergishita og varð að einni klessu. Sýningum á myndinni var þó haldið áfram og minning hennar lifir enn þótt þessi auglýsingabrella hjá Quaker Oats hafi runnið í sandinn.

Ég veit ekki afhverju, en mistök þessa matvælafyrirtækis minna mig á þegar gosdrykkjaframleiðandinn Sól hf. setti á markað gosdrykk með súkkulaðibragði (minnir að hann hafi heitið Kókó). Fljótlega áttuðu þeir sig á að hinum almenna neytenda fannst þetta hinn versti viðbjóður og líklegast hafi markaðsdeildin þeirra verið á sýru þegar þeir fengu þá "snilldarhugmynd" að gera einhverskonar kolsýrða kókómjólk. Allt var innkallað og brunað með brettin beint út á öskuhauga. E.t.v. var markaðurinn ekki tilbúinn fyrir svona byltingarkennda nýjung.

-Hannes

Súkkulaðimynd og frísbýleikur

2005-08-15T23:39:00.000-07:00

Í kvöld fór ég á frísbýæfingu. Já leikurinn heitir Ultimate frisby og hér í Bandaríkjunum er keppt í þessari íþrótt. Mér fannst gaman en efast um að ég sé rétta manneskjan til að taka frisbýleik alvarlega. Eftir æfinguna hef ég þó bætt við mig 6 nýjum frísbýköstum sem ég vona að eigi eftir að nýtast mér vel í framtíðinni.

Annars vorum ég og Hannes að klára að horfa á stórmyndina " Willy Wonka and the Chocolate factory". Frábær mynd með skemmtilegri leikmynd. Hugsa samt að heimildarmynd um myndina hafi næstum því skorað jafn mörg stig og myndin sjálf. Mæli með þessari klassík fyrir alla þá sem finnst súkkulaði gott.

-gerdi

Marsering mörgæsanna

2005-08-13T09:14:00.000-07:00

Í göngufjarlægð frá okkur Gerði er bíóhús sem sýnir eingöngu óháðar kvikmyndir og ágætt að fara þangað til þess að svala listrænum þorsta sínum. Það var ekki endilega einhver þorsti sem rak okkur þangað í gærkvöldi en þangað fórum við þó til þess að sjá mjög krúttlega heimildamynd sem kallast "March of the Penguins" eftir Frakkann Luc Jacquet. Mælum með henni. Hér má finna trailerinn.

Eftir örfáar mínútur leggjum við af stað ásamt Völu og Helen í flakk um LA. Stefnan er tekin á kaffihús í Silver Lake, e.t.v. búðaráp á Melrose Avenue og Rodeo Drive, stutt stopp niður á strönd og svo loks kvöldmatur hjá Alan og Allison í Westwood. Mér líður eins og túrista.

-Hannes

Skein og froskalappir

2005-08-11T16:39:00.000-07:00

Eftir að hafa horft á sólina í gegnum gluggann í gær og enn verið undrandi á þessari frelsun minni fórum ég og Hannes í leiðangur.
Í leiðangrinum keyptum við ekki frosnar kjúklingalappir en fylltum innkaupakerruna þess í stað af framandi kryddum, grískum fetaosti og ársbyrgðum af ólífuolíu. En þetta var bara byrjunin. Já því hápunktur leiðangursins (a.m.k. fyrir mig) var ferð í garnabúðina Skein. Skein lætur lítið yfir sér en innihaldið er þeim mun betra. Aldrei hef ég farið í garnabúð á ævinni og orðið fyrir jafnmiklum hughrifum. Ástæðan er fyrst og fremst sú að í búðinni er eingöngu hægt að finna garn sem glitrar meir en demanturinn minn. Garnið kemur frá framandi stöðum eins og Japan, Alsír, Saudi-Arabíu og Kína og er hannað af sérstökum garnhönnuðum. Já þetta væri búðin sem Sara Jessica Parker og Michael Jackson myndu versla við ef þau hefðu áhuga á að prjóna.
Vegna hughrifa minna gat ég ekkert gert í verslunni nema haft opin augun og því verður Skein að bíða eftir því að ég verði dyggur viðskiptavinur þeirra.

Annars er það að frétta að í kvöld erum við hjónakornin að fara á Sigurrósartónleika.
Látum vita hvernig þeir hljómuðu-fylgist með fréttunum.

-Gerdi

Eins og í bandarískri bíómynd...

2005-08-10T11:30:00.000-07:00

Stundum líður mér eins og ég sé staddur í Hollywood mynd.

Í morgun þegar við vorum að keyra Angel út á flugvöll og komin nokkuð nálægt áfangastað brunuðu þrír bílar framhjá okkur með miklum látum. Einn þeirra var lögreglubíll og ökumaðurinn lögreglumaður með Ray Ban speglagleraugu, yfirvaraskegg og vatnsgreitt hár. Hinir tveir bílarnir voru trukkar merktir "Bomb Squad". Okkur leist ekki alltof vel á blikuna og bjuggumst alveg eins við því að óreiða ríkti á flugvellinum vegna einhverrar sprengjuhótunar eða álíka. Sú varð sem betur fer ekki raunin og ætti ég að vita betur eftir að hafa búið í rúm tvo ár við götu þar sem að slökkviliðsbíll ekur framhjá á hverjum degi með sírenurnar vælandi eins og kominn væri heimsendir. Hér er alltaf verið að hrópa "úlfur úlfur" og kannski er slíkt því miður nauðsynlegt. Sumir Bandaríkjamenn eru orðnir svo dofnir af auglýsingum, sjónvarpsglápi og öðru áreiti að sífellt þarf að grípa til róttækari aðgerða til þess að fá athygli þeirra.

Herbergisfélagi minn fyrstu vikuna hér í Pasadena var svo djúpt sokkinn í sjónvarpsfyllerí að hann gat ekki sofnað nema fyrir framan imbann. Á hverri nóttu vaknaði ég upp við háværar auglýsingar og þurfti að fara fram í stofu til þess að slökkva á þessum fjanda. Leit á sófann og þar svaf þessi drengur frá Texas værum svefni. Ég spurði hann síðar af hverju hann svæfi alltaf með sjónvarpið kveikt og var hann með svarið á reiðum höndum. Allt sitt líf hafði hann gert þetta. Móðir hans hafði svæft hann fyrir framan sjónvarpið frá því að hann var ungabarn á brjósti og þegar hann tók að stálpast hélt hann áfram að liggja með móður sinni fyrir framan skjáinn á kvöldin þar til að hann sofnaði. Nú var hann orðinn rúmlega 25 ára og sagðist liggja andvaka í svitakófi nema hann hefði þetta stöðuga áreiti frá sjónvarpinu. Í dag vinnur hann við auglýsingar og markaðssetningu hjá einhverju fyrirtæki í Suður-Kalíforníu og á því að þakka yndislegum kvöldstundum með móður sinni í Texas.

-Hannes

Stríðið við Íslendinginn

2005-08-09T10:12:00.000-07:00

Hef sigrast á mínum innri Íslending hér í LA. Þessi sigur felst í því að í hvert sinn sem ég sé sólina þarf ég ekki að fara í stutt pils og hlýrabol og hlaupa um stræti Pasadena heldur get ég horft á hana gegnum gluggann og hugsað með mér, ég þarfnast hennar ekki í dag, hún verður þarna aftur á morgun. Þessi sólarsigur er mjög mikilvægur hér í ríki sólarinnar. Þetta er nokkurs konar trúarleg frelsun frá ofríki hennar. Þess í stað sit ég nú inni (reyndar í pilsi og hlýrabol) og get einbeitt mér að málum eins og þeim sem maður þarf að sinna þegar maður er í námi.
Sigur þessi er mjög svo sætur.

-Gerdi

Fyrstu bollarnir

2005-08-08T19:10:00.000-07:00

Vorum rétt áðan að prufukeyra vélina og gekk barasta ágætlega. Allaveganna tókst okkur að laga espressó með crema sem bragðaðist þokkalega. Stefnan er tekin á að laga hinn fullkomna espressóbolla með réttri fyllingu og er okkar næsta skref að rölta yfir í kaffibúð Péturs á horni Lake Avenue og California Boulevard til að ná okkur í nýmalað kaffi svo æfingar geti haldið áfram. Munum líklegast setja inn einhverjar myndir af þessum æfingum okkar innan tíðar en þangað til getið þið kíkt á heimasíðu Gaggia til þess að virða þessa elsku fyrir ykkur (módelið heitir Classic, að sjálfsögðu): www.gaggia.it

-Hannes

Gaggia

2005-08-08T17:30:00.000-07:00

Fengum óvæntan gest í dag sem hefur ákveðið að taka sér bólfestu í eldhúsinu. Óvænti gesturinn kemur frá Ítalíu og ber nafnið Gaggia Classic. Gaggia er espressó vél af kynþætti burstað stáls. Við höfum hoppað hæð okkar af gleði í allan dag vegna þessa nýja fjölskyldumeðlims sem mun án efa fylgja okkur um ókomna framtíð. Enn sem komið er höfum við ekki lagað kaffi í henni en ástæðan er fyrst og fremst sú að við höfum verið of upptekin við að horfa á hana, klappa og strjúka. Erum komin með háleitar hugmyndir um kaffiboð framtíðarinnar og hygg að við fjárfestum í fleiri ego bollum innan tíðar svo að fleiri gestir geti notið hennar með okkur.
Já það er gott að eignast góða espressóvél. Bíst við að við munum þó á næstu dögum vera dugleg að búa til klaka því í hitanum sem heltekur okkur þessa dagana er þörf á ískaffi. Það ætti þó ekki að koma að sök. Þeir sem eiga heiðurinn af þessum nýja fjölskyldumeðlimi eru vinir Hannesar úr HÍ og færðu þeir okkur hana Gaggiu í brúðkaupsgjöf í gegnum Amazon. Þeir eiga þakkir skilið fyrir þetta. Vona að þið fáið að njóta Gaggiu með okkur innan tíðar. Heitt/kalt og gott kaffi er ávallt í boði í íbúð okkar við Catalina Avenue hvenær sem er.

Gerdi

Töskurnar komnar í hús

2005-08-07T13:34:00.000-07:00

Mikið vorum við Gerður glöð í morgun þegar stúlka hjá Sun Country Airlines hringdi og tilkynnti okkur að töskurnar væru komnar á flugvöllinn í Los Angeles. Nú eru þær komnar í hús og við búin að máta sparifötin okkar sem við ætlum að klæðast við brúðkaup Stephanes og Mörtu seinna í dag. Ætlum að halda upp á þetta með því að skjótast út í Wild Oats til að kaupa okkur engiferöl og svala þorsta okkar í þessum rúmlega 30 stiga hita. Seinna í dag munum við svala þorsta okkur með kampavíni í brúðkaupsveislunni (ef ég þekki Parísarbúann hann Stephane rétt þá verður hvergi til sparað). Ætla að bjóða henni Gerði minni upp í dans í kvöld þegar salsahljómsveitin treður upp og ég lofa að við munum sýna þessari LA salsaelítu hvernig á að dilla sér við bossanova og rúmbu.

-Hannes

Komin aftur til LA

2005-08-06T13:25:00.000-07:00

"Djöfull er heitt í íbúðinni" hugsaði ég þegar við opnuðum hurðina á íbúðinni okkar sem er í íbúðakomplexi sem svipar mjög til heimilis Miles úr snilldarmyndinni Sideways. Hljóp inn í herbergi og náði í viftuna sem Vala og Ólíver létu okkur fá, opnaði gluggana og setti allt á fullt. Klukkan var 1 eftir miðnætti og við vorum nánast tómhent því engin af töskunum okkar komst til skila í fluginu frá Minneapolis til LA. Hringdi strax í pabba reddara til þess að vinna í málunum á íslensku vígstöðvunum því hér í BNA var náttúrlega allt lokað. Hringdi nokkur símtöl áðan og bíð núna við símann eftir að Helen hjá flugfélaginu sem við versluðum við láti okkur vita hvort töskurnar séu fundnar. Þetta kemur sér frekar illa því á morgun erum við á leið í brúðkaup til Stephanes og Mörtu og í farangrinum eru sparifötin okkar og spariskór auk hluta af brúðkaupsgjöfinni okkar til þeirra. Konan í afgreiðslunni í gær blikkaði til Gerðar þegar við sögðum henni frá þessu og benti á að þetta væri náttúrulega tilvalin afsökun til þess að versla sér ný föt. Verst að það er eiginlega of heitt úti til þess að spássera um göturnar í fataleit. Það bjargar okkur að við keyptum lagerbjór í Trader Joe's í morgun sem bíður þess að svala þorsta okkar að loknum kaupstaðarleiðangri.

-Hannes